اورفورگلیپرون؛ جدیدترین قرص لاغری و دیابت نوع 2

قرص اورفورگلیپرون (Orforglipron) یکی از داروهای جدید لاغری است که در حوزه کنترل وزن و درمان بیماری‌های متابولیک است که با نام تجاری فوندایو (Foundayo) عرضه شده است. این دارو برخلاف بسیاری از داروهای شناخته‌شده کاهش وزن مانند سماگلوتاید و تیرزپاتاید (اسپارتینا و زیکورپا)، به‌صورت قرص خوراکی مصرف می‌شود و برای اثرگذاری به تزریق نیاز ندارد.

اورفورگلیپرون با فعال‌سازی گیرنده‌های GLP-1، به تنظیم اشتها، کاهش دریافت کالری، بهبود کنترل قند خون و کاهش وزن کمک می‌کند.

در مطالعات بالینی، قرص اورفورگلیپرون، طی ۷۲ هفته به‌طور میانگین حدود ۱۱ درصد کاهش وزن ایجاد کرده است. همچنین در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، کاهش HbA1c حدود ۱٫۲ تا ۱٫۵ واحد درصد طی ۴۰ هفته گزارش شده است.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های قرص فوندایو، امکان مصرف روزانه آن بدون محدودیت خاص در ارتباط با زمان غذا خوردن است. به این ترتیب، برخلاف سماگلوتاید خوراکی که باید با معده خالی و در شرایط مشخصی مصرف شود، اورفورگلیپرون را می‌توان همراه غذا یا بدون غذا استفاده کرد.

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در آوریل ۲۰۲۶، اورفورگلیپرون را برای مدیریت وزن در بزرگسالان مبتلا به چاقی یا افراد دارای اضافه‌وزن همراه با حداقل یک بیماری مرتبط با وزن تأیید کرد. در اکتبر ۲۰۲۶، کمیته داروهای انسانی آژانس دارویی اروپا (EMA) نیز نظر مثبت خود را برای تأیید این دارو در مدیریت وزن و درمان دیابت نوع ۲ اعلام کرد. همچنین، در نوامبر ۲۰۲۶، سازمان دارویی امارات (EDE) اندیکاسیون درمان دیابت نوع ۲ در بزرگسالان را به مجوز قبلی این دارو برای مدیریت وزن اضافه کرد.

در این مقاله، با مکانیسم اثر اورفورگلیپرون، کاربردهای آن، شرایط مصرف و میزان اثربخشی این داروی جدید آشنا می‌شویم.

اورفورگلیپرون چیست و مکانیسم اثر آن چگونه است؟

اورفورگلیپرون یک داروی خوراکی از گروه آگونیست‌های گیرنده GLP-1 است که با تقلید بخشی از عملکرد هورمون طبیعی GLP-1، به تنظیم اشتها و متابولیسم گلوکز کمک می‌کند.

تفاوت مهم این دارو با بسیاری از داروهای هم‌گروه، ساختار شیمیایی آن است. اورفورگلیپرون برخلاف سماگلوتاید (اوزمپیک)، لیراگلوتاید (ساکسندا، ملیتاید) و تیرزپاتاید (اسپارتینا و زیکورپا) که عموما تزریقی هستند، یک مولکول کوچک غیرپپتیدی خوراکی محسوب می‌شود. این ویژگی امکان مصرف خوراکی آن را بدون نیاز به فناوری‌های خاص محافظت از ساختار پپتیدی فراهم کرده است.

برای مطالعه بیشتر در مورد زیکورپا پیشنهاد می‌شود مقاله دکتر شیدا احمدی کولایی با عنوان "آمپول لاغری زیکورپا" در مجله علمی داروکده را مشاهده فرمایید.

مکانیسم اثر قرص اورفورگلیپرون

GLP-1 هورمونی است که پس از دریافت غذا از سلول‌های روده ترشح می‌شود و در تنظیم قند خون، اشتها و دریافت انرژی نقش دارد. اورفورگلیپرون با اتصال به گیرنده‌های GLP-1 و فعال‌سازی آن‌ها، برخی از اثرات این هورمون را تقلید می‌کند.

مهم‌ترین اثرات اورفورگلیپرون (فوندایو) عبارت‌اند از:

• افزایش ترشح انسولین وابسته به گلوکز: اورفورگلیپرون با تحریک گیرنده GLP-1 در سلول‌های بتای پانکراس، ترشح انسولین را در پاسخ به افزایش قند خون تقویت می‌کند. از آنجا که این اثر به سطح گلوکز وابسته است، احتمال افت قند خون در مصرف مستقل دارو نسبتاً پایین است.
   
• کاهش ترشح گلوکاگون: گلوکاگون هورمونی است که با تحریک تولید و آزادسازی گلوکز از کبد، قند خون را افزایش می‌دهد. فعال‌سازی گیرنده GLP-1 به کاهش ترشح گلوکاگون در شرایط افزایش قند خون کمک می‌کند.
   
• کاهش اشتها و دریافت کالری: گیرنده‌های GLP-1 در بخش‌هایی از مغز که مسئول تنظیم اشتها و دریافت غذا هستند، وجود دارند. فعال‌سازی این گیرنده‌ها باعث کاهش احساس گرسنگی، افزایش سیری و در نتیجه کاهش تمایل به غذا خوردن می‌شود.
   
• تأخیر در تخلیه معده: اورفورگلیپرون سرعت تخلیه معده را کاهش می‌دهد و می‌تواند به طولانی‌تر شدن احساس سیری پس از غذا کمک کند. این اثر معمولاً پس از اولین دوز بیشتر است و با ادامه مصرف کاهش پیدا می‌کند.
   

در مجموع، کاهش اشتها و دریافت کالری، در کنار بهبود تنظیم قند خون، از مهم‌ترین اثرات فارماکولوژیک اورفورگلیپرون هستند.

- فوندایو چیست؟

فوندایو (Foundayo) نام تجاری داروی اورفورگلیپرون است که توسط شرکت داروسازی الای لیلی (Eli Lilly) تولید شده است. بنابراین، فاندایو و اورفورگلیپرون دو داروی متفاوت نیستند؛ اورفورگلیپرون نام ماده مؤثره و فوندایو نام تجاری فرآورده دارویی حاوی آن است.

الای لیلی همان شرکتی است که اولین بار داروی تیرزپاتاید که در ایران با نام‌های اسپارتینا و زیکورپا شناخته می‌شود را ساخته است.

- قرص اورفورگلیپرون (فوندایو) برای چیست؟

کاربرد اصلی اورفورگلیپرون (فوندایو)، کمک به کاهش وزن و حفظ کاهش وزن در بلندمدت در بزرگسالان مبتلا به چاقی یا افراد دارای اضافه‌وزن همراه با حداقل یک بیماری مرتبط با وزن است.

این دارو با کاهش اشتها و دریافت کالری، به مدیریت وزن کمک می‌کند و در کنار اصلاح رژیم غذایی و افزایش فعالیت بدنی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

از طرف دیگر، اورفورگلیپرون در مطالعات بالینی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز بررسی شده است و توانسته است موجب کاهش HbA1c و بهبود کنترل قند خون شود. به همین دلیل، این دارو علاوه بر اثرات مرتبط با کاهش وزن، از نظر کنترل متابولیسم گلوکز نیز اهمیت دارد.

بااین‌حال، باید به تفاوت وضعیت تأیید دارو در کشورهای مختلف توجه داشت. در آمریکا، تأیید اولیه FDA در سال ۲۰۲۶ برای مدیریت وزن بوده است؛ درحالی‌که کمیته علمی EMA در اکتبر ۲۰۲۶ برای کاربرد آن در دیابت نوع ۲ نیز نظر مثبت صادر کرده است.

- فوندایو قرص است یا کپسول؟

فوندایو به شکل قرص خوراکی روکش‌دار (Film-coated Tablet) تولید می‌شود و کپسول نیست.

این دارو در شش دوز مختلف عرضه شده است:

• ۰.۸ میلی‌گرم
• ۲.۵ میلی‌گرم
• ۵.۵ میلی‌گرم
• ۹ میلی‌گرم
• ۱۴.۵ میلی‌گرم
• ۱۷.۲ میلی‌گرم

مصرف دارو به‌صورت روزانه و خوراکی است و برخلاف داروهای تزریقی کاهش وزن مانند سماگلوتاید و تیرزپاتاید، به تزریق زیرجلدی نیاز ندارد.

همچنین قرص باید به‌صورت کامل بلعیده شود و نباید آن را خرد کرد، جوید یا شکست.

- چه کسانی می‌توانند از اورفورگلیپرون استفاده کنند؟

بر اساس تأییدیه FDA، فوندایو برای بزرگسالان ۱۸ سال به بالا در دو گروه اصلی کاربرد دارد:

• افراد مبتلا به چاقی با شاخص توده بدنی (BMI) حداقل ۳۰.
• افراد دارای اضافه‌وزن با BMI حداقل ۲۷ کیلوگرم بر مترمربع، در صورتی که حداقل یک بیماری مرتبط با وزن مانند فشارخون بالا، اختلال چربی خون، دیابت نوع ۲ یا آپنه انسدادی خواب داشته باشند.

این دارو باید در کنار رژیم غذایی با کالری کاهش‌یافته و افزایش فعالیت بدنی مصرف شود و جایگزین اصلاح سبک زندگی نیست.

البته داشتن BMI در محدوده‌های فوق به‌تنهایی به معنای مناسب بودن دارو برای همه افراد نیست. سابقه پزشکی، داروهای مصرفی، بیماری‌های همراه و موارد منع مصرف نیز باید پیش از شروع درمان بررسی شوند.

اورفورگلیپرون برای لاغری؛ میزان اثربخشی و شرایط مصرف

- اورفورگلیپرون چگونه به کاهش وزن کمک می‌کند؟

اورفورگلیپرون با فعال‌کردن گیرنده‌های GLP-1 در مغز، اشتها و دریافت کالری را کاهش می‌دهد. همچنین تخلیه معده را به تأخیر می‌اندازد و می‌تواند احساس سیری را افزایش دهد؛ در نتیجه، کاهش وزن را تسهیل می‌کند.

- آیا من کاندید مناسبی برای مصرف اورفورگلیپرون هستم؟

این دارو برای بزرگسالان مبتلا به چاقی (BMI برابر یا بیشتر از ۳۰) یا افراد دارای اضافه‌وزن (BMI برابر یا بیشتر از ۲۷) همراه با حداقل یک مشکل مرتبط با وزن، مانند دیابت نوع ۲، فشارخون یا چربی خون بالا، در نظر گرفته شده است. تصمیم نهایی به شرایط فرد و ارزیابی پزشک بستگی دارد.

- میزان کاهش وزن با اورفورگلیپرون چقدر است؟

در مطالعه بالینی ATTAIN-1، شرکت‌کنندگان دریافت‌کننده بالاترین دوز اورفورگلیپرون، پس از ۷۲ هفته به‌طور میانگین حدود ۱۲ درصد کاهش وزن را تجربه کردند. میزان کاهش وزن به دوز دارو، مدت مصرف و شرایط فرد بستگی دارد.

علاوه بر این، در گروه دریافت‌کننده دوز 17٫2 میلی‌گرم، بعضی از افراد توانستند حداقل ۲۰ درصد از وزن اولیه خود را کاهش دهند. این نتایج نشان می‌دهد میزان پاسخ افراد می‌تواند متفاوت باشد.

- آیا پس از قطع اورفورگلیپرون وزن برمی‌گردد؟

احتمال بازگشت بخشی از وزن پس از قطع دارو وجود دارد؛ زیرا با کناررفتن اثر دارو، اشتها ممکن است افزایش یابد. حفظ عادات غذایی مناسب و فعالیت بدنی برای ماندگاری کاهش وزن اهمیت دارد.

- آیا اورفورگلیپرون باعث کاهش عضله می‌شود؟

بله، مانند سایر روش‌های کاهش وزن، بخشی از وزن ازدست‌رفته ممکن است از توده بدون چربی بدن باشد. دریافت پروتئین کافی و انجام تمرینات مقاومتی به حفظ عضلات کمک می‌کند.

- آیا اورفورگلیپرون جایگزین رژیم و ورزش است؟

خیر. اورفورگلیپرون باید در کنار رژیم غذایی کم‌کالری و افزایش فعالیت بدنی مصرف شود و جایگزین این دو عامل نیست.

مدت زمان اثرگذاری اورفورگلیپرون

- چه مدت طول می‌کشد تا اورفورگلیپرون اثر کند؟

کاهش اشتها ممکن است از هفته‌های ابتدایی مصرف آغاز شود، اما کاهش وزن معمولاً تدریجی است و طی چند ماه مشخص‌تر می‌شود. از آنجا که دوز دارو به‌تدریج افزایش می‌یابد، ارزیابی نتیجه نهایی به زمان بیشتری نیاز دارد.

- چه کسانی بهترین نتیجه را از اورفورگلیپرون می‌گیرند؟

افرادی که دارو را طبق برنامه و با افزایش تدریجی دوز مصرف می‌کنند و هم‌زمان رژیم غذایی مناسب و فعالیت بدنی منظمی دارند، معمولاً شرایط بهتری برای دستیابی به کاهش وزن و حفظ آن خواهند داشت.

- چه کسانی ممکن است به اورفورگلیپرون پاسخ مناسبی ندهند؟

پاسخ افراد به اورفورگلیپرون یکسان نیست. افرادی که به دوز مناسب و قابل‌تحمل نمی‌رسند، دارو را نامنظم مصرف می‌کنند یا تغییرات لازم در رژیم غذایی و فعالیت بدنی را انجام نمی‌دهند، ممکن است کاهش وزن کمتری تجربه کنند. همچنین در برخی افراد، به دلایل فردی و تفاوت در پاسخ بدن، اثربخشی دارو محدودتر است.

اورفورگلیپرون برای دیابت نوع ۲

اورفورگلیپرون علاوه بر کمک به کاهش وزن، می‌تواند در کنترل قند خون افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز مؤثر باشد. این دارو با فعال‌سازی گیرنده GLP-1، ترشح انسولین را متناسب با سطح قند خون افزایش می‌دهد و ترشح گلوکاگون را کاهش می‌دهد؛ در نتیجه به بهبود کنترل قند خون و کاهش HbA1c کمک می‌کند.

اثربخشی اورفورگلیپرون در چندین مطالعه بالینی فاز ۳ از جمله برنامه مطالعاتی ACHIEVE بررسی شده است. در این مطالعات، بسته به دوز و شرایط شرکت‌کنندگان، کاهش HbA1c حدود ۱٫۲ تا ۱٫۹ واحد درصد گزارش شده است. همچنین شرکت‌کنندگان کاهش وزن را نیز تجربه کردند.

- اورفورگلیپرون برای دیابت نوع ۲ در چه کشورهایی تأیید شده است؟

وضعیت تأیید این دارو در کشورهای مختلف یکسان نیست:

• امارات: در نوامبر ۲۰۲۶ برای درمان دیابت نوع ۲ در بزرگسالان تأیید شد.
• بریتانیا: در اوت ۲۰۲۶ برای بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ و همچنین مدیریت وزن مجوز گرفت.
• اتحادیه اروپا: کمیته داروهای انسانی EMA در اکتبر ۲۰۲۶ نظر مثبت خود را برای تأیید دارو در درمان دیابت نوع ۲ و مدیریت وزن اعلام کرد؛ این مرحله توصیه به صدور مجوز است و به‌تنهایی به معنای صدور نهایی مجوز اتحادیه اروپا نیست.
• آمریکا: FDA در آوریل ۲۰۲۶ فوندایو را برای مدیریت وزن تأیید کرد.

- نکات مهم برای اورفورگلیپرون و دیابت

• در افرادی که انسولین یا داروهای محرک ترشح انسولین مانند سولفونیل‌اوره‌ها مصرف می‌کنند، احتمال افت قند خون افزایش می‌یابد.
• در صورت مصرف هم‌زمان با سایر داروهای دیابت، ممکن است لازم باشد دوز داروهای دیگر بر اساس وضعیت قند خون تنظیم شود.
• در افراد مبتلا به رتینوپاتی دیابتی، پایش وضعیت چشم اهمیت دارد؛ زیرا بهبود سریع قند خون ممکن است با تشدید موقت رتینوپاتی همراه باشد.

راهنمای دوز مصرفی و پروتکل افزایش تدریجی دوز

- اورفورگلیپرون هر چند وقت یک‌بار مصرف می‌شود؟

اورفورگلیپرون به‌صورت خوراکی و روزانه یک بار مصرف می‌شود. افزایش دوز باید تدریجی باشد تا احتمال بروز عوارض گوارشی کاهش یابد.

- دوزها و روش افزایش تدریجی دوز

طبق دستور مصرف فوندایو، برنامه افزایش دوز به شکل زیر است:

تمام بیماران باید ۳ مرحله اول (۰.۸، ۲.۵ و ۵.۵ میلی‌گرم) را به فواصل حداقل یک ماه طی کنند تا دستگاه گوارش به دارو عادت کند. با این حال، رسیدن به بالاترین دوز (۱۷.۲ میلی‌گرم) برای همه افراد الزامی نیست. اگر بیمار روی دوزهای پایین‌تر (مانند ۵.۵ یا ۹ میلی‌گرم) به کاهش وزن مطلوب دست یابد و نتایج مناسبی بگیرد، می‌تواند با نظر پزشک روی همان دوز بماند و نیازی به دریافت دوزهای بالاتر نخواهد داشت.

- آیا حتماً باید از دوز پایین شروع کنم؟

بله. شروع درمان با دوز ۰٫۸ میلی‌گرم و افزایش تدریجی آن، احتمال بروز عوارضی مانند تهوع، استفراغ و اسهال را کاهش می‌دهد. شروع با دوز بالا یا افزایش سریع دوز توصیه نمی‌شود.

- اگر با افزایش دوز عوارض شدید شد چه کنم؟

در صورت بروز عوارض گوارشی شدید یا مداوم، دوز را خودسرانه افزایش ندهید و برای ارزیابی و تنظیم برنامه مصرف با پزشک تماس بگیرید. ممکن است افزایش دوز به تعویق بیفتد یا برنامه درمان تغییر کند. در صورت درد شدید و مداوم شکم، به‌ویژه همراه با استفراغ، ارزیابی فوری پزشکی لازم است.

نحوه مصرف قرص اورفورگلیپرون

- آیا اورفورگلیپرون (فوندایو) باید با غذا یا آب مصرف شود؟ آیا معده خالی لازم است؟

اورفورگلیپرون را می‌توان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد و محدودیتی از نظر مصرف همراه آب ندارد؛ بنابراین نیازی به ناشتا بودن نیست. قرص باید به‌صورت کامل بلعیده شود و نباید آن را خرد کرد، جوید یا نصف کرد.

- اگر یک دوز اورفورگلیپرون را فراموش کردیم چه کنیم؟

در صورت فراموشی، به‌محض یادآوری دوز را مصرف کنید؛ اما در یک روز بیش از یک قرص نخورید و برای جبران، دوز را دو برابر نکنید. اگر مصرف دارو به مدت ۷ روز یا بیشتر متوالی قطع شده است، پیش از شروع مجدد با پزشک درباره نیاز به بازگشت به دوز پایین‌تر و افزایش تدریجی آن مشورت کنید.

- چه ساعتی اورفورگلیپرون مصرف شود؟

ساعت مشخصی برای مصرف دارو تعیین نشده است. می‌توانید آن را در هر ساعت از روز مصرف کنید؛ بهتر است برای منظم ماندن درمان، هر روز تقریباً در ساعت ثابتی باشد.

شرایط نگهداری قرص اورفورگلیپرون

قرص فوندایو باید در دمای اتاق، حدود ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد و دور از نور نگهداری شود. دمای ۱۵ تا ۳۰ درجه نیز برای نگهداری قابل‌قبول است. بهتر است قرص‌ها در بسته‌بندی اصلی خود باقی بمانند و دور از دسترس کودکان نگهداری شوند.

عوارض قرص اورفورگلیپرون و راهکارهای کاهش آن‌ها

- شایع‌ترین عوارض اورفورگلیپرون چیست؟

شایع‌ترین عوارض اورفورگلیپرون شامل تهوع، یبوست، اسهال، استفراغ، درد و نفخ شکم، سوءهاضمه، سردرد و خستگی است. این عوارض به‌ویژه هنگام شروع درمان و افزایش دوز بیشتر دیده می‌شوند و معمولاً با گذشت زمان کاهش می‌یابند. ریزش مو نیز در برخی مصرف‌کنندگان گزارش شده است.

- آیا اورفورگلیپرون باعث ریزش مو یا کاهش عضله می‌شود؟

ریزش مو در مطالعات بالینی گزارش شده و به نظر می‌رسد تا حد زیادی با کاهش وزن ارتباط داشته باشد. همچنین با کاهش وزن، بخشی از توده بدون چربی بدن ممکن است کاهش یابد؛ بنابراین دریافت پروتئین کافی و انجام تمرینات مقاومتی برای حفظ عضلات اهمیت دارد.

- چگونه می‌توان عوارض گوارشی را کاهش داد؟

برای کاهش تهوع و ناراحتی گوارشی، بهتر است وعده‌های غذایی کوچک‌تر مصرف کنید، از غذاهای چرب و سنگین پرهیز داشته باشید و آب کافی بنوشید. آهسته غذا خوردن و توقف غذا خوردن هنگام احساس سیری نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد. افزایش دوز باید طبق برنامه و با توجه به تحمل دارو انجام شود.

- بعد از مصرف اورفورگلیپرون چه بخوریم؟

برخلاف تصور رایج، رعایت یک الگوی تغذیه‌ای اصولی در طول درمان با این دارو کاملاً ضروری است؛ چرا که رژیم غذایی صحیح همزمان دو هدف را محقق می‌کند: تثبیت و استمرار روند کاهش وزن و کاهش عوارض گوارشی.

برای مدیریت بهتر علائم و اثربخشی بیشتر دارو، توصیه می‌شود وعده‌های غذایی در حجم کمتر و تعداد بیشتر مصرف شوند، از غذاهای چرب، سنگین و سرخ‌کرده (که تهوع را تشدید می‌کنند) پرهیز گردد، و دریافت پروتئین کافی و مایعات در طول روز در اولویت قرار گیرد.

موارد منع مصرف و هشدارهای اورفورگلیپرون

- موارد منع مصرف قطعی (Contraindications)

طبق بروشور رسمی FDA، اورفورگلیپرون در این شرایط نباید مصرف شود:

• سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان مدولاری تیروئید (MTC): وجود این سابقه در خود فرد یا اعضای خانواده، منع مصرف محسوب می‌شود.
• سندرم نئوپلازی غدد درون‌ریز متعدد نوع ۲ (MEN2): این بیماری نیز منع مصرف قطعی است.
• حساسیت شدید به اورفورگلیپرون یا ترکیبات قرص: برای مثال سابقه واکنش‌های حساسیتی شدید مانند آنافیلاکسی یا آنژیوادم.

- هشدارهای جدی و احتیاط‌های مصرف

این موارد الزاماً منع مصرف قطعی نیستند، اما باید پیش از شروع درمان بررسی شوند یا در طول مصرف تحت نظر باشند.

- آیا اورفورگلیپرون در بارداری و شیردهی مجاز است؟

خیر. مصرف اورفورگلیپرون در بارداری توصیه نمی‌شود و در صورت تشخیص بارداری باید قطع شود؛ زیرا کاهش وزن در دوران بارداری سودی ندارد و احتمال آسیب به جنین مطرح است. همچنین به دلیل نبود اطلاعات کافی درباره ایمنی دارو در شیر مادر، مصرف آن در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود.

- آیا نوجوانان می‌توانند اورفورگلیپرون مصرف کنند؟

خیر. ایمنی و اثربخشی اورفورگلیپرون در افراد زیر ۱۸ سال هنوز تأیید نشده است و مصرف آن برای این گروه سنی توصیه نمی‌شود.

تداخلات دارویی اورفورگلیپرون

- آیا اورفورگلیپرون با داروهای دیگر تداخل دارد؟

بله. اورفورگلیپرون می‌تواند با برخی داروها تداخل داشته باشد:

• داروهای دیابت: مصرف هم‌زمان با انسولین یا سولفونیل‌اوره‌ها مانند گلی‌بن‌کلامید، خطر افت قند خون را افزایش می‌دهد.
• داروهای مؤثر بر آنزیم CYP3A4: داروهایی مانند کلاریترومایسین و کاربامازپین می‌توانند سطح خونی اورفورگلیپرون را تغییر دهند و بر ایمنی یا اثربخشی آن اثر بگذارند.
• سیمواستاتین: مصرف هم‌زمان می‌تواند غلظت متابولیت فعال سیمواستاتین را افزایش دهد؛ دوز آن نباید از ۲۰ میلی‌گرم در روز بیشتر شود.
• داروهای خوراکی و قرص‌های ضدبارداری: اورفورگلیپرون با تأخیر در تخلیه معده ممکن است جذب برخی داروهای خوراکی را تغییر دهد. مصرف‌کنندگان قرص‌های ضدبارداری هورمونی باید تا ۳۰ روز پس از شروع درمان و هر بار افزایش دوز، از روش غیرخوراکی یا فیزیکی پیشگیری از بارداری استفاده کنند.

همچنین مصرف هم‌زمان اورفورگلیپرون با سایر داروهای آگونیست گیرنده GLP-1 توصیه نمی‌شود. پیش از شروع درمان، فهرست داروها و مکمل‌های مصرفی باید به پزشک یا داروساز اطلاع داده شود.

مقایسه اورفورگلیپرون با سماگلوتاید، تیرزپاتاید و سایر داروهای لاغری

اورفورگلیپرون(فوندایو)، سماگلوتاید و تیرزپاتاید همگی در گروه داروهای مؤثر بر مسیر اینکرتین قرار می‌گیرند، اما از نظر ساختار، مکانیسم اثر و نحوه مصرف تفاوت دارند. مهم‌ترین ویژگی اورفورگلیپرون، مصرف خوراکی روزانه و ساختار غیرپپتیدی آن است؛ درحالی‌که تیرزپاتاید و بسیاری از فرآورده‌های سماگلوتاید به‌صورت تزریقی مصرف می‌شوند.

- آیا اورفورگلیپرون همان سماگلوتاید است؟

خیر. هر دو دارو گیرنده GLP-1 را فعال می‌کنند، اما ماده مؤثره و ساختار شیمیایی متفاوتی دارند. سماگلوتاید یک پپتید است، درحالی‌که اورفورگلیپرون مولکولی کوچک و غیرپپتیدی است. همچنین اورفورگلیپرون به‌صورت قرص روزانه و سماگلوتاید بسته به فرآورده، به شکل قرص یا تزریق هفتگی مصرف می‌شود.

همچنین اورفورگلیپرون در مقایسه با سماگلوتاید خوراکی (ریبلسوس)، فراهمی زیستی بسیار بالاتری دارد (حدود ۷۷ درصد در مقابل کمتر از ۱ درصد). همچنین برخلاف ریبلسوس، برای مصرف آن نیازی به ناشتا بودن یا رعایت فاصله زمانی با غذا وجود ندارد.

- تفاوت اورفورگلیپرون با اسپارتینا، زیکورپا و سایر داروهای تیرزپاتاید چیست؟

زیکورپا و اسپارتینا از نام‌های تجاری فرآورده‌های حاوی تیرزپاتاید هستند. بنابراین ماده مؤثره آن‌ها با اورفورگلیپرون متفاوت است:

• اورفورگلیپرون (فوندایو): آگونیست گیرنده GLP-1، به شکل قرص خوراکی روزانه.
• تیرزپاتاید (مانجارو، اسپارتینا و زیکورپا): آگونیست دوگانه گیرنده‌های GIP و GLP-1، به شکل تزریق زیرجلدی هفتگی.

اورفورگلیپرون (فوندایو) یک داروی خوراکی با اثر بر گیرنده GLP-1 است؛ درحالی‌که اسپارتینا (سیناژن)، زیکورپا (عبیدی) و تیرزکتو (اکتوورکو) حاوی تیرزپاتاید هستند و به‌صورت تزریق زیرجلدی هفتگی مصرف می‌شوند.

تیرزپاتاید با اثر بر دو گیرنده GIP و GLP-1، در مطالعات کاهش وزن بیشتری نسبت به اورفورگلیپرون نشان داده است؛ اما اورفورگلیپرون مزیت مصرف خوراکی و روزانه را دارد.

 جمع‌بندی: تفاوت اصلی اورفورگلیپرون با سماگلوتاید و تیرزپاتاید در ساختار مولکولی، گیرنده‌های هدف و نحوه مصرف است. خوراکی بودن اورفورگلیپرون یک مزیت از نظر راحتی مصرف محسوب می‌شود.

سخن پایانی

اورفورگلیپرون (فوندایو) یکی از داروهای جدید لاغری است که با اثر بر گیرنده GLP-1، به کاهش اشتها، کنترل دریافت کالری و بهبود قند خون کمک می‌کند. مصرف خوراکی روزانه و نداشتن محدودیت زمانی در ارتباط با وعده‌های غذایی، از ویژگی‌های مهم این دارو است. بااین‌حال، میزان کاهش وزن و پاسخ به درمان در افراد مختلف متفاوت است و مصرف آن باید در کنار اصلاح رژیم غذایی و افزایش فعالیت بدنی انجام شود.

انتخاب قرص اورفورگلیپرون یا سایر داروهای کاهش وزن به شرایط جسمانی، سابقه پزشکی و اهداف درمانی هر فرد بستگی دارد. پیش از شروع مصرف، بررسی شرایط فرد و انتخاب دوز مناسب توسط پزشک اهمیت دارد.

داروکده به‌عنوان اولین و بزرگ‌ترین داروخانه آنلاین کشور، با فراهم‌کردن دسترسی به محصولات سلامت‌محور و ارائه خدمات مشاوره داروسازی و تغذیه، همراه شما در مسیر انتخاب آگاهانه است. برای دریافت راهنمایی می‌توانید از مشاوره تلفنی داروکده با داروسازان و کارشناسان ارشد تغذیه بهره‌مند شوید.

امیدواریم این مقاله به شناخت بهتر اورفورگلیپرون و آگاهی از مزایا، نحوه مصرف و محدودیت‌های آن کمک کرده باشد. اگر درباره این دارو پرسشی دارید، در بخش دیدگاه‌ها مطرح کنید تا متخصصان داروکده پاسخگوی شما باشند.

منابع

Wharton S, Aronne LJ, Stefanski A, Alfaris NF, Ciudin A, Yokote K, et al. Orforglipron, an oral small-molecule GLP-1 receptor agonist for obesity treatment. N Engl J Med. 2025;393(18):1796-806. doi:10.1056/NEJMoa2511774

Horn DB, Ryan DH, Kis SG, Alves B, Mu Y, Kim SG, et al. Orforglipron, an oral small-molecule GLP-1 receptor agonist, for the treatment of obesity in people with type 2 diabetes (ATTAIN-2): a phase 3, double-blind, randomised, multicentre, placebo-controlled trial. Lancet. 2025;406(10522):2927-44. doi:10.1016/S0140-6736(25)02165-8

Rosenstock J, Hsia S, Nevarez Ruiz L, Eyde S, Cox D, Wu WS, et al. Orforglipron, an oral small-molecule GLP-1 receptor agonist, in early type 2 diabetes. N Engl J Med. 2025;393(11):1065-76. doi:10.1056/NEJMoa2505669

Rosenstock J, Yabe D, Cox D, Li J, Denning M, Wu WS, et al. Efficacy and safety of once-daily oral orforglipron compared with oral semaglutide in adults with type 2 diabetes (ACHIEVE-3): a multinational, multicentre, non-inferiority, open-label, randomised, phase 3 trial. Lancet. 2026;407(10534):1147-60. doi:10.1016/S0140-6736(26)00202-3

Aronne LJ, Horn DB, le Roux CW, Ho W, Falcon BL, Gomez Valderas E, et al. Tirzepatide as compared with semaglutide for the treatment of obesity. N Engl J Med. 2025;393(1):26-36. doi:10.1056/NEJMoa2416394

Wharton S, Blevins T, Connery L, Rosenstock J, Raha S, Liu R, et al. Daily oral GLP-1 receptor agonist orforglipron for adults with obesity. N Engl J Med. 2023;389(10):877-88. doi:10.1056/NEJMoa2302392

Frias JP, Hsia S, Eyde S, Liu R, Ma X, Konig M, et al. Efficacy and safety of oral orforglipron in patients with type 2 diabetes: a multicentre, randomised, dose-response, phase 2 study. Lancet. 2023;402(10400):472-83. doi:10.1016/S0140-6736(23)01302-8

Abel DE. Next chapter for weight control: small-molecule GLP-1 receptor agonists? N Engl J Med. 2023;389(10):949-50. doi:10.1056/NEJMe2307285