
در این مقاله از مجله علمی داروکده به بررسی پاسخ سوال آمپول لاغری یا اسلیو معده پرداختهایم.
نویسنده: نفیسا الفت
تحریریه داروکده
آخرین به روزرسانی:
28 شهریور 1405
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
28 شهریور 1405
96
آمپول لاغری یا اسلیو معده؛ کدام روش برای کاهش وزن مناسبتر است؟
چاقی یک بیماری مزمن و چندعاملی است که تنها به افزایش وزن محدود نمیشود و میتواند با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲، بیماریهای قلبیعروقی، فشار خون بالا، اختلالات چربی خون، آپنه انسدادی خواب، بیماری کبد چرب و برخی اختلالات اسکلتی و روانشناختی همراه باشد. به همین دلیل، درمان چاقی در سالهای اخیر از توصیههای ساده درباره رژیم غذایی و فعالیت بدنی فراتر رفته و به سمت درمانهای دارویی و جراحیهای متابولیک حرکت کرده است.
در حال حاضر، دو رویکرد مهم در درمان چاقی، داروهای تزریقی کاهش وزن و جراحیهای باریاتریک مانند اسلیو معده هستند. آمپولهای جدید لاغری با تأثیر بر مسیرهای هورمونی تنظیم اشتها و متابولیسم میتوانند بدون نیاز به جراحی به کاهش وزن قابلتوجه منجر شوند، در حالی که اسلیو معده با تغییر دائمی ساختار معده، یکی از مؤثرترین روشهای جراحی برای درمان چاقی شدید محسوب میشود. شواهد بلندمدت نیز اثربخشی و ماندگاری درمان جراحی را در افراد مناسب تأیید کردهاند. در این مقاله، به بررسی پاسخ سوال آمپول لاغری یا اسلیو معده؛ کدام روش برای کاهش وزن مناسبتر است؟پرداختهایم.

آنچه در این مقاله خواهید خواند:
مدت زمان تقریبی مطالعه: 7 دقیقه
اصطلاح آمپول لاغری به یک داروی واحد اشاره نمیکند، بلکه گروهی از داروهای تزریقی مورد استفاده در درمان چاقی را شامل میشود. در میان داروهای جدید، سماگلوتاید و تیرزپاتاید از شناختهشدهترین گزینهها هستند. سماگلوتاید عمدتاً از طریق فعالسازی گیرنده GLP-1 عمل میکند، در حالی که تیرزپاتاید همزمان بر مسیرهای GIP و GLP-1 اثر میگذارد. این مسیرهای هورمونی در تنظیم اشتها، احساس سیری، مصرف غذا و کنترل متابولیسم گلوکز نقش دارند.
اثر این داروها صرفاً به کاهش مستقیم چربی محدود نمیشود. آنها با افزایش احساس سیری، کاهش گرسنگی و کاهش تمایل به مصرف غذا باعث میشوند دریافت انرژی کاهش پیدا کند. همچنین تخلیه معده در برخی از این درمانها آهستهتر میشود و فرد ممکن است برای مدت طولانیتری احساس پری داشته باشد. در نتیجه، کاهش دریافت کالری در طول زمان میتواند به کاهش توده چربی و وزن بدن منجر شود.
همچنین، برای جلوگیری از ریزش عضلانی در حین کاهش وزن سریع، لازم است به رژیم غذایی در دوران مصرف آمپولهای لاغری دقت نمایید.
شدت کاهش وزن به نوع دارو، مقدار مصرف، مدت درمان، میزان پایبندی به درمان و ویژگیهای فردی بیمار بستگی دارد. در مطالعات بزرگ، سماگلوتاید و تیرزپاتاید توانستهاند کاهش وزن قابلتوجهی ایجاد کنند؛ برای مثال در مطالعات بالینی، سماگلوتاید در افراد واجد شرایط کاهش وزن متوسط حدود ۱۵ درصد ایجاد کرده است، در حالی که تیرزپاتاید در دوزهای بالاتر در یک مطالعه کاهش وزن متوسطی تا حدود ۲۰ درصد نشان داده است. این اعداد میانگینهای پژوهشی هستند و نباید بهعنوان نتیجه قطعی برای هر فرد در نظر گرفته شوند.

یکی از مهمترین مزایای داروهای تزریقی کاهش وزن، کاهش اشتها و افزایش احساس سیری است. این ویژگی برای افرادی که کنترل گرسنگی برای آنها دشوار است اهمیت زیادی دارد، زیرا دارو میتواند رعایت محدودیت کالری را آسانتر کند. در نتیجه، کاهش وزن معمولاً از طریق کاهش تدریجی دریافت انرژی اتفاق میافتد و نه از طریق حذف موضعی چربی از یک قسمت خاص بدن.
مزیت مهم دیگر، غیرجراحی بودن درمان است. بیمار برای شروع درمان دارویی به برش جراحی یا تغییر دائمی آناتومی دستگاه گوارش نیاز ندارد. این موضوع باعث میشود داروهای کاهش وزن برای برخی افرادی که واجد شرایط جراحی نیستند، تمایل به جراحی ندارند یا ترجیح میدهند ابتدا یک گزینه غیرجراحی را امتحان کنند، قابل بررسی باشند.
برخی داروهای جدید علاوه بر کاهش وزن، اثرات مطلوبی بر شاخصهای متابولیک دارند. کاهش قند خون، بهبود حساسیت به انسولین، کاهش فشار خون و بهبود برخی شاخصهای چربی خون از جمله تغییراتی هستند که در مطالعات مختلف مشاهده شدهاند. بنابراین اثر درمانی این داروها صرفاً به عدد روی ترازو محدود نمیشود.
امکان تنظیم درمان نیز یکی دیگر از تفاوتهای مهم با جراحی است. پزشک میتواند بر اساس پاسخ بیمار و تحمل عوارض، دوز دارو را بهتدریج افزایش دهد، تغییر دهد یا در شرایط مناسب درمان را متوقف کند. البته این ویژگی به معنی آن نیست که بیمار میتواند خودسرانه دارو را شروع، قطع یا دوز آن را تغییر دهد؛ درمان دارویی چاقی نیز نیازمند ارزیابی و پایش پزشکی است.
همچنین میتوانید جهت کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه مقاله با عنوان "آنچه باید قبل از تزریق آمپول های لاغری بدانید" را که در مجله علمی داروکده منتشر شده است، مطالعه نمایید.
با وجود اثربخشی قابلتوجه، داروهای تزریقی کاهش وزن بدون عارضه نیستند. شایعترین عوارض آمپولهای لاغری معمولاً گوارشی هستند و میتوانند شامل تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست، احساس پری و ناراحتی شکمی باشند. این عوارض در بسیاری از افراد بهخصوص هنگام افزایش دوز بیشتر دیده میشوند و در برخی بیماران با ادامه درمان کاهش پیدا میکنند.
برخی عوارض مهمتر اما کمشیوعتر نیز باید در نظر گرفته شوند. مشکلات کیسه صفرا، از جمله تشکیل سنگ صفرا، ممکن است در ارتباط با کاهش وزن سریع یا خود درمان رخ دهد. التهاب حاد پانکراس نیز بهعنوان یک عارضه نادر مورد توجه قرار گرفته است. در افراد مبتلا به برخی بیماریهای گوارشی یا شرایط پزشکی خاص، تصمیم درباره مصرف دارو باید با احتیاط بیشتری انجام شود.
یکی از مهمترین محدودیتهای داروهای کاهش وزن، مسئله تداوم اثر پس از قطع درمان است. شواهد حاصل از مطالعات قطع درمان نشان میدهد که برخی از افراد پس از قطع سماگلوتاید یا تیرزپاتاید بخشی از وزن ازدسترفته را دوباره به دست میآورند، در حالی که ادامه درمان به حفظ و حتی افزایش کاهش وزن کمک میکند.
بنابراین، تصور اینکه آمپول لاغری همیشه یک دوره کوتاهمدت است و پس از رسیدن به وزن مطلوب میتوان آن را بدون برنامه قطع کرد، با شواهد فعلی سازگار نیست. یافتههای جدید نشان میدهند که مدت درمان باید بر اساس پاسخ فرد و ارزیابی پزشک تعیین شود.

اسلیو معده یا گاسترکتومی اسلیو یکی از رایجترین اعمال جراحی متابولیک و باریاتریک است. در این روش، بخش بزرگی از معده بهصورت دائمی برداشته میشود و معده باقیمانده به شکل یک ساختار باریکتر و لولهای درمیآید. معمولاً حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد حجم معده برداشته میشود، اگرچه میزان دقیق آن به تکنیک جراحی و شرایط بیمار بستگی دارد.
کاهش حجم معده باعث میشود ظرفیت دریافت غذا کاهش پیدا کند و فرد با مقدار کمتری غذا احساس سیری کند. علاوه بر کاهش حجم معده، تغییرات هورمونی نیز در نتیجه جراحی ایجاد میشود. برداشتن بخش بزرگی از معده میتواند سطح برخی هورمونهای مرتبط با گرسنگی، از جمله گرلین، را تغییر دهد و در نتیجه بر احساس گرسنگی و سیری اثر بگذارد.
بنابراین اسلیو معده صرفاً یک روش «کوچک کردن معده» نیست، بلکه نوعی مداخله متابولیک است که میتواند بر اشتها، دریافت غذا و برخی مسیرهای تنظیم متابولیسم اثر بگذارد. همین ویژگی یکی از دلایل اثربخشی قابلتوجه آن در درمان چاقی شدید است.

یکی از مهمترین مزایای اسلیو معده، ایجاد کاهش وزن قابلتوجه و نسبتاً پایدار در افراد مناسب است. مطالعات پیگیری چندساله نشان دادهاند که بسیاری از بیماران پس از اسلیو بخش قابلتوجهی از وزن اضافی خود را از دست میدهند و بخشی از این کاهش وزن در سالهای بعد حفظ میشود. در یک مطالعه چندمرکزی پنجساله، کاهش قابلتوجه BMI و بهبود برخی بیماریهای همراه چاقی مانند فشار خون بالا، اختلالات چربی خون و آپنه خواب مشاهده شد.
یکی دیگر از مزایای مهم جراحی، تأثیر آن بر بیماریهای متابولیک است. کاهش وزن پس از جراحی میتواند به بهبود کنترل قند خون، فشار خون، چربی خون و اختلالات مرتبط با چاقی کمک کند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد دو بیماری چربی خون و فشار خون، میتوانید به مقاله "چربی خون و فشار خون" که توسط دکتر احسان عمادی ترجمه و تالیف شده است و در مجله علمی داروکده منتشر شده است، مراجعه نمایید.
در مطالعات بلندمدت جراحی باریاتریک، کاهش مرگومیر و افزایش امید به زندگی نیز در مقایسه با مراقبت معمول از چاقی گزارش شده است؛ البته این یافتهها مربوط به جمعیتهای منتخب و درمان جراحی باریاتریک بهطور کلی است و نباید به این معنا تعبیر شود که هر بیمار تحت اسلیو الزاماً چنین پیامدی خواهد داشت.
اسلیو همچنین برخلاف داروهای تزریقی، وابستگی به مصرف مداوم یک داروی کاهش اشتها ندارد. پس از انجام جراحی، تغییرات ساختاری و فیزیولوژیک ایجادشده باقی میمانند. با این حال، این موضوع به معنای تضمین عدم بازگشت وزن نیست؛ زیرا وزن بدن همچنان تحت تأثیر تغذیه، فعالیت بدنی، وضعیت متابولیک، رفتارهای غذایی و سایر عوامل قرار دارد.

اسلیو معده یک عمل جراحی است و بنابراین در مقایسه با داروهای تزریقی، خطرات مربوط به جراحی و بیهوشی را به همراه دارد. عوارض اولیه میتوانند شامل خونریزی، عفونت، نشت از خط منگنه، لختههای خونی و عوارض ناشی از بیهوشی باشند. میزان بروز این عوارض به شرایط بیمار، تجربه تیم جراحی و مرکز درمانی بستگی دارد و در مراکز تخصصی معمولاً تحت پروتکلهای دقیق کنترل میشود.
از عوارض مهمتر در درازمدت، مشکلات گوارشی و تغذیهای هستند. برخی بیماران ممکن است دچار عدم تحمل بعضی غذاها، استفراغ، احساس پری شدید یا تغییر در عادات غذایی شوند. کمبود آهن، فریتین، ویتامین B12، فولات، ویتامین D و سایر ریزمغذیها نیز ممکن است پس از جراحی ایجاد شود. شواهد نشان میدهد که خطر کمبودهای تغذیهای پس از اسلیو نیازمند پیگیری آزمایشگاهی و مصرف مکملهای تجویزشده است.
یکی از نکات مهم درباره اسلیو، احتمال ایجاد یا تشدید بیماری رفلاکس معده به مری است. شواهد موجود رابطه پیچیدهای میان اسلیو و رفلاکس نشان میدهند و در برخی بیماران علائم رفلاکس پس از جراحی ایجاد یا تشدید میشود. به همین دلیل وجود رفلاکس شدید قبل از عمل باید در ارزیابی پیش از جراحی مورد توجه قرار گیرد و انتخاب نوع جراحی با درنظرگرفتن شرایط مری و معده انجام شود.
همچنین اسلیو یک تغییر آناتومیک دائمی است و برخلاف درمان دارویی، بهطور معمول قابل برگشت به وضعیت اولیه نیست. در صورت بروز برخی عوارض یا بازگشت قابلتوجه وزن، ممکن است در آینده نیاز به مداخلات یا جراحیهای تکمیلی وجود داشته باشد.
مقایسه مستقیم میزان کاهش وزن میان آمپولهای لاغری و اسلیو باید با احتیاط انجام شود؛ زیرا مطالعاتی که مستقیماً این دو روش را در شرایط کاملاً یکسان مقایسه کنند هنوز محدود هستند. با این حال، مجموعه شواهد موجود نشان میدهد که داروهای جدید مانند سماگلوتاید و تیرزپاتاید میتوانند کاهش وزن قابلتوجهی ایجاد کنند و در برخی افراد به محدودهای نزدیک به کاهش وزن حاصل از برخی روشهای جراحی برسند.
از طرف دیگر، جراحی اسلیو معده در افراد مبتلا به چاقی شدید معمولاً کاهش وزن بیشتر و ماندگارتری ایجاد میکند. مطالعات بلندمدت اسلیو نشان دادهاند که بخش قابلتوجهی از کاهش وزن میتواند تا سالها حفظ شود، هرچند بازگشت بخشی از وزن در برخی بیماران کاملاً امکانپذیر است.
تفاوت مهم در این است که دارو یک درمان قابل تنظیم است، اما اسلیو یک مداخله آناتومیک دائمی محسوب میشود. در مقابل، مزیت جراحی این است که اثر آن برای حفظ کاهش وزن وابسته به تزریق مداوم دارو نیست. بنابراین هنگام مقایسه «ماندگاری»، نباید فقط به میزان کاهش وزن اولیه توجه کرد، بلکه باید نیاز به ادامه درمان و احتمال بازگشت وزن در هر دو روش را نیز در نظر گرفت.
پاسخ به این سؤال نیز یک پاسخ مطلق ندارد. آمپولهای لاغری معمولاً عوارض شایعتری از جنس تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست و ناراحتیهای گوارشی ایجاد میکنند، اما بیمار با عوارض مربوط به برش جراحی، بیهوشی یا نشت از معده مواجه نیست. از طرف دیگر، اسلیو میتواند کاهش وزن قویتر و طولانیتری ایجاد کند، اما به دلیل ماهیت جراحی، عوارض اولیه و عوارض بلندمدت اختصاصی خود را دارد.
بنابراین اگر منظور از «عوارض کمتر» اجتناب از جراحی باشد، درمان دارویی مزیت مشخصی دارد. اما اگر منظور میزان عوارض در بلندمدت، نیاز به مصرف دارو، کمبودهای تغذیهای، رفلاکس یا بازگشت وزن باشد، پاسخ به شرایط بیمار و نوع درمان بستگی پیدا میکند. مقایسه این دو روش بدون درنظرگرفتن وضعیت فردی میتواند گمراهکننده باشد.

برای فردی که اضافهوزن یا چاقی دارد اما به جراحی تمایل ندارد، یا شرایط پزشکی او اجازه میدهد ابتدا درمان غیرجراحی امتحان شود، داروهای تزریقی میتوانند گزینه مناسبی باشند. این درمان بهخصوص برای افرادی که اشتهای بالا دارند یا با تغییر سبک زندگی بهتنهایی به کاهش وزن کافی دست پیدا نکردهاند، میتواند ارزشمند باشد.
در مقابل، برای افراد مبتلا به چاقی شدید، بهویژه کسانی که بیماریهای همراه قابلتوجه دارند یا با درمانهای غیرجراحی به کاهش وزن پایدار نرسیدهاند، جراحی اسلیو معده میتواند گزینه مفیدتری باشد. راهنمای مشترک ASMBS و IFSO جراحی متابولیک را برای بسیاری از افراد با BMI بالاتر از ۳۵ توصیه میکند و در برخی افراد با BMI پایینتر و بیماریهای متابولیک نیز امکان بررسی جراحی وجود دارد. معیارهای دقیق باید با توجه به شرایط فرد و دستورالعملهای مورد استفاده در مرکز درمانی تعیین شوند.
در نهایت، انتخاب روش نباید صرفاً بر اساس میزان کاهش وزن باشد. احتمال موفقیت، خطرات، بیماریهای همراه، وضعیت تغذیهای، رفلاکس، توانایی بیمار برای پیگیری درمان و ترجیح شخصی نیز اهمیت دارند.
کاندیداتوری برای اسلیو معده با یک عدد BMI بهتنهایی تعیین نمیشود. پزشک باید شدت چاقی، بیماریهای همراه، سابقه تلاش برای کاهش وزن، وضعیت روانی، عادات غذایی، داروهای مصرفی و توانایی بیمار برای رعایت مراقبتهای پس از جراحی را ارزیابی کند.
بر اساس معیارهای بهروز ASMBS و IFSO، جراحی متابولیک برای افراد دارای BMI بیش از ۳۵، حتی بدون وجود بیماری همراه، توصیه میشود. همچنین در افراد مبتلا به بیماری متابولیک مانند دیابت با BMI بالاتر از ۳۰ نیز جراحی میتواند مورد بررسی قرار گیرد و در BMI بین ۳۰ تا ۳۴.۹ نیز در صورت عدم موفقیت درمانهای غیرجراحی، امکان مطرحشدن جراحی وجود دارد. این معیارها جایگزین ارزیابی پزشکی فردی نیستند و ممکن است بر اساس شرایط بیمار و جمعیت موردنظر تفاوت داشته باشند.
پیش از جراحی، معمولاً بررسی وضعیت تغذیهای، قند خون، فشار خون، عملکرد کبد و کلیه، بیماریهای گوارشی، وضعیت روانی و الگوی تغذیه ضروری است. وجود رفلاکس قابلتوجه نیز میتواند در انتخاب نوع جراحی اهمیت ویژهای داشته باشد.
درمان دارویی و جراحی لزوماً دو مسیر کاملاً جدا از یکدیگر نیستند. برخی بیماران ممکن است پیش از جراحی برای کاهش وزن و کاهش خطرات جداحی از درمان دارویی استفاده کنند، در حالی که در برخی دیگر، پس از جراحی و در صورت کاهش ناکافی وزن یا بازگشت وزن، داروهای کاهش وزن میتوانند تحت نظر پزشک مورد بررسی قرار گیرند.
شواهد جدید درباره استفاده از داروهای GLP-1 و داروهای مشابه پس از جراحی نشان میدهد که درمان دارویی میتواند در برخی بیماران مبتلا به بازگشت وزن، یک گزینه قابل بررسی باشد. البته تصمیم درباره ترکیب یا توالی درمانها باید کاملاً فردی باشد و نمیتوان یک برنامه واحد را برای همه بیماران توصیه کرد.
این موضوع اهمیت یک رویکرد جدید در درمان چاقی را نشان میدهد: چاقی یک بیماری مزمن است و ممکن است در طول زندگی بیمار به بیش از یک نوع مداخله نیاز داشته باشد. بنابراین استفاده از دارو قبل یا بعد از جراحی لزوماً به معنای شکست یکی از روشها نیست، بلکه در بعضی شرایط میتواند بخشی از یک برنامه درمانی مرحلهای باشد.
پیشنهاد میشود برای کسب اطلاعات بیشتر درباره چاقی شکمی، ویدیو " همه چیز درباره چاقی شکمی" آقای دکتر داروساز کوشا شهیدی، را مشاهده نمائید.
تزریق آمپولهای لاغری صرفاً باید بر اساس تجویز و توصیه پزشک متخصص و پس از ارزیابیهای بالینی و بررسی شرایط جسمانی فرد انجام شود. این فرآوردهها به عنوان داروهای تجویزی، تنها از طریق مراجعه حضوری به داروخانههای رسمی و معتبر کشور قابل تهیه بوده و لازم است صرفاً از میان محصولاتی انتخاب شوند که دارای مجوز رسمی و مورد تأیید وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان غذا و دارو هستند. با توجه به ماهیت حساس و زیستی این فرآوردهها، نگهداری و حمل آنها مستلزم رعایت دقیق زنجیره سرد در تمام مراحل است تا اثربخشی و ایمنی محصول حفظ شود. از این رو، امکان خرید اینترنتی این داروها وجود ندارد و هرگونه عرضه در بسترهای آنلاین یا خارج از داروخانههای مجاز، غیرقانونی و فاقد تضمین اصالت، کیفیت و شرایط نگهداری مناسب تلقی میشود.
انتخاب میان آمپول لاغری و اسلیو معده باید در قالب یک تصمیم مشترک میان بیمار و پزشک انجام شود. در این تصمیم، میزان BMI و اضافهوزن تنها یکی از عوامل مؤثر است. وجود دیابت نوع ۲، فشار خون بالا، آپنه خواب، بیماری قلبیعروقی، رفلاکس معده، سابقه درمانهای کاهش وزن و میزان موفقیت یا شکست درمانهای قبلی نیز اهمیت دارد.
برای بیماری که کاهش وزن متوسط تا قابلتوجه نیاز دارد و تمایل به درمان غیرجراحی دارد، داروهای تزریقی میتوانند انتخاب مناسبی باشند؛ بهخصوص اگر فرد بتواند درمان طولانیمدت و پیگیری پزشکی را بپذیرد. در مقابل، برای فردی با چاقی شدید و بیماریهای مرتبط با چاقی که به درمانهای غیرجراحی پاسخ کافی نداده است، اسلیو یا سایر روشهای جراحی متابولیک ممکن است مزیت بیشتری داشته باشند.
عوامل دیگری مانند هزینه نیز باید در تصمیمگیری لحاظ شوند، اما هزینه دارو و جراحی به نوع دارو، مدت درمان، پوشش بیمهای، مرکز درمانی و نیاز به مراقبتهای بعدی بستگی دارد و نمیتوان یک رقم ثابت و قابل تعمیم برای آن تعیین کرد. همچنین باید هزینههای بلندمدت دارو، مکملها، آزمایشها و پیگیریها را در کنار هزینه اولیه هر روش در نظر گرفت.
آمپولهای لاغری و اسلیو معده هر دو از روشهای مفید درمان چاقی هستند، اما تفاوتهای مهمی در مکانیسم اثر، میزان تهاجمی بودن، ماندگاری، عوارض و نیاز به ادامه درمان دارند. داروهای جدید میتوانند بدون جراحی کاهش وزن قابلتوجهی ایجاد کنند و علاوه بر کنترل اشتها، در برخی بیماران به بهبود عوامل خطر متابولیک و قلبیعروقی کمک کنند. در مقابل، اسلیو معده با تغییر دائمی ساختار معده، در افراد مناسب میتواند کاهش وزن قابلتوجه و پایدار و بهبود بیماریهای مرتبط با چاقی ایجاد کند.
با این حال، هیچکدام را نمیتوان بهعنوان بهترین روش برای تمام افراد معرفی کرد. آمپول لاغری ممکن است برای یک فرد انتخاب مناسبتری باشد، در حالی که فرد دیگری با چاقی شدید یا بیماریهای همراه میتواند از جراحی متابولیک سود بیشتری ببرد. در نهایت، انتخاب میان آمپول لاغری و اسلیو معده باید پس از بررسی دقیق وضعیت پزشکی، میزان چاقی، بیماریهای همراه، اهداف درمانی، مزایا و عوارض هر روش و با مشارکت بیمار و پزشک انجام شود. هدف اصلی، انتخاب روشی نیست که صرفاً بیشترین کاهش وزن را ایجاد کند، بلکه انتخاب درمانی است که برای شرایط همان فرد، بیشترین احتمال اثربخشی، ایمنی و ماندگاری را داشته باشد.
در هر دو روش، رعایت اصول سبک زندگی سالم بخش مهمی از درمان و حفظ نتایج است و نباید نقش آن نادیده گرفته شود. پس از شروع آمپول لاغری یا انجام اسلیو معده، داشتن تغذیه متعادل و سبک، مصرف کافی پروتئین و مواد مغذی، کاهش مصرف غذاهای پرکالری و کمارزش و انجام منظم فعالیت بدنی متناسب با شرایط فرد میتواند به حفظ توده عضلانی، کنترل وزن و بهبود سلامت متابولیک کمک کند.
این تغییرات بهویژه در بلندمدت اهمیت دارند، زیرا هیچیک از روشهای درمانی بهتنهایی تضمینکننده ماندگاری کاهش وزن نیستند و پایبندی به یک سبک زندگی سالم میتواند احتمال حفظ وزن مطلوب و نتایج درمان را افزایش دهد.

نمیتوان بهصورت مطلق گفت آمپول لاغری بهتر از اسلیو معده است یا برعکس. این دو روش از نظر مکانیسم اثر، میزان تهاجمی بودن، برگشتپذیری، عوارض، هزینه، نیاز به پیگیری و میزان کاهش وزن تفاوت دارند. بنابراین انتخاب میان آنها باید بر اساس شدت چاقی، بیماریهای همراه، سابقه درمانهای قبلی، شرایط جسمی و روانی، اهداف بیمار و نظر تیم پزشکی انجام شود.
داروکده به عنوان اولین و بزرگترین داروخانه آنلاین، امکان دسترسی سریع و مطمئن به انواع مکملهای تغذیهای را برای کاربران فراهم میکند. افزون بر این، مقالات علمی و آموزشی منتشرشده در مجله داروکده به طور مداوم به افزایش آگاهی در انتخاب صحیح مکملها، کمک میکند. همچنین، امکان تهیه آمپولهای لاغری دارای تاییدیه سازمان غذا و دارو با دستور پزشک فقط به صورت حضوری از داروخانه مرکزی جمالزاده فراهم است. وجود دکتر داروساز در داروخانه مرکزی جمالزاده، برای مشاوره در این راستا برای افرادی که این نوع آمپولها با توجه به شرایطشان تجویز شده است، از اهمیت بالایی برخوردار است.
همچنین، تمامی آمپولهای لاغری با رعایت شرایط زنجیره سرد حفظ و نگهداری محصول عرضه میشوند تا هیچ گونه تغییری در کیفیت محصول ایجاد نشود. قیمت تمامی این محصولات مصوب بوده و تحت نظارت سازمان غذا و دارو تعیین میشود.
افزون بر موارد ذکر شده، داروکده با تیمی متشکل از متخصصین مانند داروسازان و کارشناسان ارشد تغذیه، مشاوره تلفنی تخصصی برای انتخاب مکملهای مناسب با نیازهای فردی کاربران ارائه میدهد.
منابع
Wilding JPH, Batterham RL, Calanna S, Davies M, Van Gaal LF, Lingvay I, et al. Once-Weekly Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity. N Engl J Med. 2021;384(11):989-1002
Jastreboff AM, Aronne LJ, Ahmad NN, Wharton S, Connery L, Alves B, et al. Tirzepatide Once Weekly for the Treatment of Obesity. N Engl J Med. 2022;387(3):205-216
Lincoff AM, Brown-Frandsen K, Colhoun HM, Deanfield J, Emerson SS, Kahn SE, et al. Semaglutide and Cardiovascular Outcomes in Obesity without Diabetes. N Engl J Med. 2023;389(24):2221-2232
Wilding JPH, Batterham RL, Davies M, Van Gaal LF, Kandler K, Konakli K, et al. Weight regain and cardiometabolic effects after withdrawal of semaglutide: The STEP 1 trial extension. Diabetes Obes Metab. 2022;24(8):1553-1564
Aronne LJ, Sattar N, Horn DB, Bays HE, Wharton S, Lin WY, et al. Continued Treatment With Tirzepatide for Maintenance of Weight Reduction in Adults With Obesity: The SURMOUNT-4 Randomized Clinical Trial. JAMA. 2024;331(1):38-48
Eisenberg D, Shikora SA, Aarts E, Aminian A, Angrisani L, Cohen RV, et al. 2022 American Society for Metabolic and Bariatric Surgery and International Federation for the Surgery of Obesity and Metabolic Disorders Indications for Metabolic and Bariatric Surgery. Surg Obes Relat Dis. 2022;18(12):1345-1356
Salminen P, Helmiö M, Ovaska J, Juuti A, Leivonen M, Peromaa-Haavisto P, et al. Effect of Laparoscopic Sleeve Gastrectomy vs Roux-en-Y Gastric Bypass on Weight Loss, Comorbidities, and Reflux at 10 Years in Adult Patients With Obesity: The SLEEVEPASS Randomized Clinical Trial. JAMA. 2022;328(18):1878-1887
Debs T, Petrucciani N, Kassir R, Gugenheim J, Amor IB, Iannelli A. Five-year Outcomes of Sleeve Gastrectomy: A Prospective Multicenter Study. Obes Surg. 2021;31:3046-3055
پرسش و پاسخ
ثبت دیدگاه
پیام به صورت ناشناس ثبت گردد
پیام به صورت خصوصی ثبت گردد
منابع:
مقالات مرتبط
مجله داروکده یک مجله اینترنتی است که شما را در امر آشنایی، تهیه و مصرف صحیح محصولات سلامت محور یاری میرساند.
استفاده از مطالب مجله داروکده فقط برای مقاصد غیرتجاری و با ذکر منبع و درج لینک بلامانع است . کلیه حقوق این مجله به وب سایت داروکده تعلق دارد