بهترین ویتامین برای پارکینسون

بیماری پارکینسون Parkinson's disease یک اختلال عصبی پیشرفته است که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می‌گذارد و باعث مشکلات حرکتی می‌شود. این بیماری به‌دلیل آسیب به بخشی از منطقه جسم سیاه مغز رخ می‌دهد که مسئول تولید ماده شیمیایی به نام "دوپامین" است. دوپامین نقش اساسی در کنترل حرکات بدن دارد و کاهش آن منجر به مشکلات حرکتی مانند لرزش، کندی حرکت، سختی عضلات و اختلالات تعادلی می‌شود.

در این مقاله، با بررسی جامع بیماری پارکینسون، به معرفی بهترین ویتامین برای پارکینسون می‌پردازیم. علاوه بر این، اطلاعات کاملی درباره علائم اصلی، علل بیماری و درمان‌های پارکینسون ارائه شده است. چنانچه به دنبال بهترین قرص ویتامین برای پارکینسون هستید، مطالعه این مقاله می‌تواند راهنمایی جامع و کاربردی در اختیار شما بگذارد.

آنچه در این مقاله خواهید خواند:

• بیماری پارکینسون چیست؟
• علائم اصلی بیماری پارکینسون چیست؟
• علل بیماری پارکینسون چیست؟
• تشخیص بیماری پارکینسون
• درمان بیماری پارکینسون
• بهترین ویتامین برای پارکینسون
• رژیم غذایی مفید در پارکینسون

 مدت زمان تقریبی مطالعه: 7 دقیقه
 

بیماری پارکینسون چیست؟

بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی پیشرونده است، به این معنی که علائم آن به‌مرور زمان تشدید می‌شود. اما سرعت پیشرفت بیماری می‌تواند در افراد مختلف متفاوت باشد. بیماران با درمان‌های مناسب، می‌توانند زندگی فعال‌تری داشته باشند و بسیاری از علائم را تحت کنترل درآورند.پارکینسون به‌طور عمده بر حرکت بدن تأثیر می‌گذارد و در مراحل پیشرفته می‌تواند توانایی فرد را در انجام فعالیت‌های روزمره، کاهش دهد.

این بیماری به‌دلیل اختلال در عملکرد سیستم عصبی مرکزی به‌وجود می‌آید که ناشی از کاهش سطح ماده شیمیایی به نام دوپامین در مغز است. دوپامین نقش مهمی در کنترل حرکت‌های بدن ایفا می‌کند و کاهش آن می‌تواند منجر به مشکلات حرکتی عمده‌ای شود.

بیماری پارکینسون به‌دلیل آسیب به یک ناحیه خاص در مغز به نام جسم سیاه مغز (Substantia nigra) ایجاد می‌شود. این ناحیه وظیفه تولید دوپامین را بر عهده دارد. در بیماری پارکینسون، نورون‌های تولیدکننده دوپامین در این منطقه آسیب می‌بینند یا از بین می‌روند. کاهش دوپامین باعث ایجاد مشکلات حرکتی می‌شود زیرا دوپامین برای هماهنگی و اجرای حرکات بدن حیاتی است.
 

علائم اصلی بیماری پارکینسون چیست؟

لرزش:

یکی از اولین علائم بیماری پارکینسون است که معمولاً به‌صورت لرزش غیرارادی و ریز در دست‌ها، پاها یا حتی چانه و لب‌ها بروز می‌کند. این لرزش بیشتر هنگام استراحت مشاهده می‌شود، به‌ویژه زمانی که فرد در حال عدم فعالیت است.
 

کندی حرکت:

یکی از علائم شایع بیماری کند شدن تدریجی حرکات بدن است. فرد مبتلا ممکن است در آغاز حرکت‌ها یا انجام کارهای روزمره دچار مشکل می‌شود. این حالت می‌تواند به کاهش سرعت راه رفتن، کندی در انجام فعالیت‌های روزمره و مشکلات در شروع حرکت منجر شود.  
 

سختی عضلات:

عضلات بدن سفت و غیرقابل انعطاف می‌شوند. این مشکل می‌تواند باعث درد و کاهش دامنه حرکتی شود و به‌ویژه در نواحی مانند گردن، شانه‌ها و بازوها بروز می‌کند.
 

اختلالات تعادلی:

در بیماری پارکینسون، اختلال در حفظ تعادل بدن وجود دارد. این موضوع می‌تواند منجر به افتادن فرد، به‌ویژه هنگام ایستادن یا چرخش، شود.
 

اختلالات گفتاری و نوشتاری:

مشکلات در کنترل گفتار نیز ممکن است بروز کند، به‌طوری که فرد ممکن است دچار صداهای ضعیف، تکلم آهسته یا بی‌صدا شود. همچنین نوشتار فرد ممکن است به‌طور تدریجی کوچک‌تر و ناخوانا شود.
 

مشکلات در صورت:

برخی از افراد مبتلا به پارکینسون ممکن است به‌دلیل کاهش تحرک عضلات صورت، دچار "صورت ماسکی" شوند که به این معناست که فرد قادر به نشان دادن احساسات خود از طریق صورت نیست.
 

اختلالات خواب و افسردگی:

مشکلات خواب مانند بی‌خوابی یا بیدار شدن مکرر از خواب شبانه، همچنین افسردگی و اضطراب می‌تواند در بسیاری از بیماران مشاهده شود.
 

علل بیماری پارکینسون چیست؟

علت دقیق بیماری پارکینسون هنوز مشخص نیست، اما عوامل ژنتیکی و محیطی ممکن است در بروز آن نقش داشته باشند. برخی از عوامل ممکن است شامل:

عوامل ژنتیکی:

تحقیقات نشان داده‌اند که برخی جهش‌های ژنتیکی می‌توانند خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را افزایش دهند. اگر یکی از اعضای خانواده به پارکینسون مبتلا باشد، احتمال ابتلا به بیماری در دیگر اعضای خانواده نیز ممکن است بیشتر باشد. با این حال، بیشتر افراد مبتلا به پارکینسون هیچ سابقه خانوادگی ندارند.
 

عوامل محیطی:

برخی از مطالعات نشان داده‌اند که قرار گرفتن در معرض سموم محیطی (مانند آفت‌کش‌ها، مواد شیمیایی خاص، یا فلزات سنگین) می‌تواند خطر ابتلا به پارکینسون را افزایش دهد. این عوامل به‌عنوان محرک‌های محیطی برای توسعه بیماری در افراد مستعد عمل می‌کنند.
 

 فرآیند پیری:

پیری یکی از مهم‌ترین عوامل خطر برای بیماری پارکینسون است. بیشتر افراد مبتلا به پارکینسون بالای 60 سال سن دارند و این بیماری در افراد جوان‌تر نسبتاً نادر است. افزایش سن موجب کاهش عملکرد سلول‌های عصبی و تغییرات بیولوژیکی در مغز می‌شود که احتمال ابتلا به پارکینسون را افزایش می‌دهد.
 

عوامل دیگر:

برخی از عوامل دیگر مانند آسیب‌های مغزی، عفونت‌های مغزی و برخی از شرایط پزشکی نیز ممکن است به ایجاد بیماری پارکینسون کمک کنند، اما این موارد به‌صورت نادر و خاص هستند.
 

تشخیص بیماری پارکینسون

تشخیص بیماری پارکینسون معمولاً بر اساس معاینه بالینی و ارزیابی علائم انجام می‌شود. هیچ آزمایش خاصی برای تشخیص قطعی این بیماری وجود ندارد، اما پزشکان ممکن است از آزمون‌های تصویربرداری مانند MRI یا CT scan برای رد سایر مشکلات مغزی استفاده کنند. این آزمایش‌ها به تشخیص بیماری‌هایی که علائم مشابه پارکینسون دارند کمک می‌کنند، اما قادر به تشخیص قطعی بیماری پارکینسون نیستند.

علاوه بر این، در برخی موارد، پزشک ممکن است از تصویربرداری عملکردی دوپامین مانند PET یا SPECT برای مشاهده کاهش سطح دوپامین در مغز و تأیید کاهش فعالیت این ماده شیمیایی استفاده کند. این تصویربرداری‌ها می‌توانند نقش مهمی در تشخیص و پیگیری درمان بیماری پارکینسون ایفا کنند.
 

درمان بیماری پارکینسون

اگرچه پارکینسون درمان قطعی ندارد، اما با استفاده از داروها، درمان‌های جراحی و تغییرات سبک زندگی، می‌توان علائم آن را مدیریت کرد و کیفیت زندگی فرد مبتلا را بهبود بخشید.

1. داروها:

• لوودوپا: این دارو که بیشتر برای درمان پارکینسون استفاده می‌شود، به بدن کمک می‌کند تا دوپامین تولید کند. معمولاً در ترکیب با سایر داروها برای کاهش علائم بیماری تجویز می‌شود.
• آگونیست‌های دوپامین: این داروها می‌توانند در مراحل اولیه بیماری یا در ترکیب با لوودوپا برای کاهش دوز لوودوپا استفاده شوند.
• مهارکننده‌های آنزیم‌های تجزیه‌کننده دوپامین: این داروها نیز می‌توانند باعث بهبود علائم و کاهش نیاز به دوز بالاتر لوودوپا شوند.
   

2. جراحی:

در برخی از بیماران مبتلا به پارکینسون که به داروها پاسخ کافی نمی‌دهند، جراحی‌هایی مانند تحریک عمقی مغز (DBS) می‌تواند مؤثر باشد. در این روش، الکترودهایی به نواحی خاصی از مغز  وارد می‌شود و با ارسال سیگنال‌های الکتریکی به مغز، علائم بیماری مانند لرزش و اختلالات حرکتی کنترل می‌شود. این روش می‌تواند به‌ویژه در بیماران مبتلا به پارکینسون پیشرفته که در مراحل ابتدایی به داروها پاسخ خوبی داده‌اند، مؤثر باشد.
 

3. فیزیوتراپی و کاردرمانی:

برای بهبود حرکت، تقویت عضلات، افزایش تعادل و کاهش سفتی عضلات، فیزیوتراپی و کاردرمانی می‌تواند مفید باشد. این روش‌ها همچنین به کاهش خطر سقوط و بهبود عملکرد روزمره کمک می‌کنند.
 

4. سبک زندگی سالم

• خواب کافی: 7-9 ساعت خواب شبانه برای ریکاوری عضلانی و کاهش استرس ضروری است.
• مدیریت استرس: استرس می‌تواند علائم بیماری پارکینسون را بدتر کند. تکنیک‌های کاهش استرس مانند مدیتیشن، تنفس عمیق و یوگا به کاهش سطح کورتیزول یا هورمون استرس و بهبود سلامت عمومی کمک می‌کنند.
• برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کورتیزول، می‌توانید مقاله "کورتیزول چیست؟ با معرفی بهترین قرص کورتیزول" تالیف و ترجمه خانم دکتر شیدا احمدی کولایی، دکتر داروساز را مطالعه نمایید.
• هیدراتاسیون: نوشیدن 8-10 لیوان آب روزانه (بسته به فعالیت بدنی و آب ‌و هوا) برای حفظ تعادل الکترولیت‌ها نیاز است.
   

بهترین قرص ویتامین برای پارکینسون

ویتامین D

کمبود ویتامین D در افراد مبتلا به پارکینسون شایع است و ممکن است با شدت علائم حرکتی و اختلالات شناختی مرتبط باشد. برخی مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده‌اند که سطح بالاتر ویتامین D ممکن است با کاهش خطر ابتلا به پارکینسون همراه باشد، اما هنوز این رابطه قطعی نیست.

اگر بخواهیم به بهترین قرص ویتامین برای پارکینسون اشاره کنیم، بر اساس شواهد فعلی، "ویتامین D" در موقعیتی قرار دارد که می‌تواند در صورت کمبود، توصیه شود و با نظر پزشک یا متخصص تغذیه مصرف شود. اما مهم است بدانید:

• مصرف ویتامین D یا هر ویتامین دیگر جایگزین درمان‌های اصلی پارکینسون نمی‌شود.
• تنها در صورت شناسایی کمبود توصیه به مصرف وجود دارد.
• همیشه باید با پزشک معالج هماهنگ شود تا از تداخلات دارویی یا اثرات جانبی جلوگیری شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این ویتامین، می‌توانید مقاله "ویتامین D تنها ویتامینی که نقش هورمونی دارد" تالیف و ترجمه خانم دکتر الهه عبدالهی، دکتر داروساز را مطالعه نمایید.

برخی ویتامین‌های دیگر نیز می‌توانند به‌عنوان مکمل‌های کمکی در مدیریت علائم پارکینسون مؤثر باشند. در ادامه، به بررسی ویتامین‌های مهم و نقش آن‌ها در بیماری پارکینسون می‌پردازیم:
 

ویتامین B12

کمبود ویتامین ب 12 می‌تواند باعث افزایش سطح هموسیستئین شود که با اختلالات شناختی و حرکتی در پارکینسون مرتبط است. برخی مطالعات نشان داده‌اند که سطوح پایین ویتامین B12 با سرعت بالاتر پیشرفت بیماری و اختلالات عصبی مرتبط است.
 

ویتامین B9

ویتامین B9 به تنظیم سطح هموسیستئین کمک می‌کند و کمبود آن می‌تواند با اختلالات شناختی در پارکینسون مرتبط باشد. برخی مطالعات نشان داده‌اند که سطوح پایین ویتامین B9 با کاهش عملکرد شناختی در بیماران پارکینسون مرتبط است.
 

ویتامین E

ویتامین E یک آنتی‌اکسیدان قوی است که می‌تواند از آسیب اکسیداتیو به نورون‌ها جلوگیری کند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که مصرف مکمل‌های ویتامین E خطر ابتلا به پارکینسون را می‌تواند کاهش دهد.
 

ویتامین C

ویتامین C نیز یک آنتی‌اکسیدان است که می‌تواند از آسیب اکسیداتیو به نورون‌ها جلوگیری کند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که مصرف "مکمل ویتامین C" می‌تواند با کاهش خطر ابتلا به پارکینسون مرتبط باشد.
 

ویتامین B3

تحقیقات اخیر نشان داده‌اند که ویتامین B3 می‌تواند با افزایش سطح NAD+ در سلول‌های عصبی، به بهبود عملکرد سلول‌های عصبی و کاهش التهاب کمک کند و می‌تواند علائم حرکتی در بیماران پارکینسون را بهبود بخشد.
 

هشدارها و نکات مهم

• تداخل با داروها: برخی ویتامین‌ها می‌توانند با داروهای مورد استفاده در درمان پارکینسون تداخل داشته باشند. به‌عنوان مثال، ویتامین B6برای پارکینسون می‌تواند اثر داروی لوودوپا را کاهش دهد.
• مشاوره پزشکی: قبل از شروع هرگونه مکمل ویتامینی، مشاوره با پزشک معالج ضروری است تا از تداخلات دارویی و عوارض جانبی احتمالی جلوگیری شود.
   

رژیم غذایی مفید در پارکینسون

چندین مطالعه‌ نشان داده‌اند که پیروی از رژیم مدیترانه‌ای با کاهش خطر ابتلا و پیشرفت آهسته‌تر پارکینسون همراه است. رژیم غذایی مدیترانه‌ای(Mediterranean Diet) یکی از سالم‌ترین و علمی‌ترین الگوهای تغذیه در جهان است که بر پایه‌ی عادات غذایی مردم کشورهای اطراف دریای مدیترانه شکل گرفته است. رژیم مدیترانه‌ای بر پایه مصرف فراوان سبزیجات، میوه‌ها، غلات سبوس‌دار، ماهی و روغن زیتون و کاهش مصرف گوشت قرمز و غذاهای فرآوری‌شده است. این رژیم سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها و چربی‌های سالم بوده است و اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی و محافظتی از نورون‌های دوپامینرژیک دارد.
 

سخن پایانی

ویتامین‌هایD ،B12 ،B9 ،E ،C و B3 نقش مهمی در مدیریت علائم بیماری پارکینسون دارند. مصرف این ویتامین‌ها می‌تواند به کاهش استرس اکسیداتیو، تنظیم سطح هموسیستئین و بهبود عملکرد سلول‌های عصبی کمک کند. با این حال، مصرف مکمل‌های ویتامینی باید تحت نظر پزشک و با توجه به وضعیت بالینی فرد انجام شود.

داروخانه آنلاین داروکده مجموعه‌ای تخصصی از بهترین مولتی ویتامین برای پارکینسون را در اختیار شما قرار می‌دهد؛ داروکده به‌عنوان نخستین و بزرگ‌ترین داروخانه آنلاین ایران، مرجعی قابل اطمینان برای تهیه انواع محصولات سلامت‌محور غیر دارویی بوده و متعهد به ارائه محصولات با تضمین کیفیت و اصالت است.

تعهد داروکده به ارائه تجربه‌ای امن، مطمئن و اصیل در خرید آنلاین، بر پایه‌های مستحکمی استوار است:

• نظارت مراجع معتبر: داروکده تحت نظارت معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی ایران فعالیت می‌کند.
• اعتبار: کسب نماد اعتماد الکترونیک ۵ ستاره از وزارت صنعت، معدن و تجارت، مهر تاییدی بر شفافیت و پایبندی به اصول اخلاقی تجارت الکترونیک است.

این پشتوانه‌ها در کنار عملکرد، موجب جلب رضایت گسترده و اعتماد هموطنان در سراسر کشور شده است. داروکده با تکیه بر تیمی حرفه‌ای متشکل از داروسازان و کارشناسان ارشد تغذیه، خدمات خود را بر پایه دانش تخصصی بنا نهاده است.

با ارائه مشاوره رایگان تلفنی و آنلاین، به کاربران امکان داده می‌شود تا با اتکا به دانش متخصصان، انتخابی آگاهانه، هوشمندانه و متناسب با نیازهای فردی خود داشته باشند. به‌علاوه، مجله علمی داروکده یک ابتکار برجسته و یک منبع معتبر با هدف ارتقای دانش عمومی در حوزه سلامت است.

این مجله توسط تیم علمی اداره می‌شود و با استناد به جدیدترین پژوهش‌های علمی، مقالات دقیق، کاربردی و به‌روزی را در زمینه‌هایی نظیر مکمل‌های غذایی و بهبود سبک زندگی منتشر می‌کند. محتوای مجله نه‌تنها به پرسش‌های رایج پاسخ می‌دهد، بلکه مخاطب را در مسیر تصمیم‌گیری‌های هوشمندانه برای بهبود کیفیت زندگی یاری می‌رساند.

همچنین داروکده بستری برای ارتباط مستقیم و آسان میان کاربران و متخصصان فراهم آورده است. از طریق بخش پرسش و پاسخ آنلاین، می‌توانید سوالات، پیشنهادات یا انتقادات خود را مطرح کنید تا در کوتاه‌ترین زمان ممکن از راهنمایی‌های تخصصی تیم علمی بهره‌مند شوید.

از شما دعوت می‌کنیم با به‌اشتراک‌گذاری دیدگاه‌های سازنده خود، ما را در مسیر بهبود مستمر و ارتقای خدمات همراهی کنید.
 

منابع

Pignolo A, Mastrilli S, Davì C, Arnao V, Aridon P, Dos Santos Mendes F, et al. Vitamin D and Parkinson’s Disease. Nutrients. 2022;14(6):1220

Ghandle X, Li Y, Zhang H, et al. Vitamin C, vitamin E, β-carotene and risk of Parkinson’s disease: a systematic review and dose–response meta-analysis of observational studies. Nutr Neurosci. 2023;1-13. PMID: 36961747

Zhao X, Zhang M, Li C, Jiang X, Su Y, Zhang Y. Benefits of vitamins in the treatment of Parkinson’s disease. Oxid Med Cell Longev. 2019;2019:9426867. PMID: 30915197

Rekik A, Santoro C, Popławska-Domaszewicz K, Qamar MA, Batzu L, Landolfo S, Murașan I, Falup-Pecurariu C, Chaudhuri KR. Parkinson’s disease and vitamins: a focus on vitamin B12. J Neural Transm (Vienna). 2024;131(12):1495-1509

Elsworth JD. Parkinson’s disease treatment: past, present, and future. J Neural Transm (Vienna). 2020;127(5):785-791. PMID: 32172471

Janković J. Parkinson’s disease: clinical features and diagnosis. J Neurol Neurosurg Psychiatry. 2008;79(4):368-376. PMID: 18344392

Hayes MT. Parkinson's disease and parkinsonism. Am J Med. 2019;132(7):802‑807

Berven H, Kverneng S, Sheard E, Søgnen M, Amdahl Af Geijerstam S, Haugarvoll K, Skeie G-O, Dölle C, Tzoulis C. NR-SAFE: a randomized, double-blind safety trial of high-dose nicotinamide riboside in Parkinson's disease. Nat Commun. 2023;14(1):7793