بهترین پماد برای نوروپاتی

نوروپاتی محیطی یکی از شایع‌ترین اختلالات عصبی است. این اختلال معمولاً با علائمی همچون درد سوزشی، بی‌حسی، گزگز، احساس مورمور شدن، ضعف عضلانی یا اختلال در حس عمقی بروز می‌یابد و بسته به نوع عصب آسیب‌دیده، می‌تواند عملکرد حرکتی، حسی یا کنترل ناخودآگاه را تحت تاثیر قرار دهد. افراد مبتلا به نوروپاتی، اغلب کاهش کیفیت زندگی را تجربه می‌کنند، زیرا درد و حساسیت بیش‌ازحد به تحریکات محیطی می‌تواند فعالیت‌های روزمره را مختل کند.

در سال‌های اخیر، توجه به مدیریت موضعی دردهای نوروپاتیک افزایش یافته و استفاده از پمادها و کرم‌های تخصصی به عنوان یک راهکار مکمل در کنار درمان‌های خوراکی مورد توجه قرار گرفته است.

درک این نکته مهم است که انتخاب بهترین پماد برای نوروپاتی نیازمند شناخت بیماری، علل ایجادکننده، شدت علائم و نوع درگیری عصبی است.

پماد برای نوروپاتی، برخلاف داروهای خوراکی، اثر خود را مستقیماً در محل آسیب یا درد اعمال می‌کنند و از این جهت برای بسیاری از بیماران تحمل‌پذیری بیشتری دارند. علاوه‌براین، بسیاری از بیماران به دلیل اثرگذاری سریع‌تر پمادها بر ناحیه مورد نظر درگیر آسیب، تمایل دارند از درمان‌های موضعی استفاده کنند.

در این مقاله از مجله علمی داروکده، به شکل علمی و کاربردی، ضمن شناخت علل شایع نوروپاتی، به معرفی بهترین پماد نوروپاتی خواهیم پرداخت.
 

آنچه در این مقاله خواهید خواند:

• نوروپاتی چیست؟
• علت‌های شایع نوروپاتی
• درمان نوروپاتی چگونه است؟
• چرا از پماد برای نوروپاتی استفاده می‌شود؟
• مهم‌ترین پمادهای نوروپاتی و مکانیسم اثر آن‌ها
• معرفی بهترین پمادهای نوروپاتی

مدت زمان تقریبی مطالعه: ۷ دقیقه
 

نوروپاتی چیست؟

نوروپاتی یا آسیب عصب محیطی، به مجموعه‌ای از اختلالات گفته می‌شود که در آن فیبرهای عصبی دچار تخریب، التهاب یا اختلال عملکرد می‌شوند. این آسیب می‌تواند در هر بخشی از سیستم عصبی محیطی رخ دهد؛ از اعصاب حسی گرفته تا اعصاب حرکتی و اعصاب خودکار.

بسته به نوع آسیب، الگوهای مختلفی از علائم ظاهر می‌شود. در نوروپاتی حسی، بیمار بیشتر از درد، بی‌حسی، حس سوزش یا احساس الکتریکی شکایت دارد.

در نوع نوروپاتی حرکتی، ضعف عضلانی، گرفتگی، کاهش قدرت و دشواری در راه رفتن مشاهده می‌شود.

نوروپاتی خودکار نیز می‌تواند باعث نوسانات فشار خون، مشکلات گوارشی یا اختلال در تعریق شود.

بیماری نوروپاتی می‌تواند حاد یا مزمن باشد و در بسیاری از افراد روندی تدریجی دارد. تشخیص علت زمینه‌ای نقش مهمی در درمان دارد، زیرا گاهی با اصلاح عامل محرک می‌توان از پیشرفت بیماری جلوگیری کرد. در برخی موارد نوروپاتی به صورت قرینه و در اندام‌های تحتانی شروع می‌شود؛ حالتی که معمولاً در نوروپاتی دیابتی مشاهده می‌شود.

در دیگر موارد ممکن است آسیب موضعی باشد و فقط یک عصب خاص را درگیر کند؛ مانند نوروپاتی تونل کارپال. شناخت کامل نوع نوروپاتی برای انتخاب بهترین پماد نوروپاتی اهمیت زیادی دارد، زیرا برخی پمادها بیشتر برای دردهای سوزشی مناسب هستند و برخی دیگر برای دردهای عمقی یا عضلانی - عصبی اثربخشی بیشتری نشان می‌دهند.
 

علت‌های شایع نوروپاتی

نوروپاتی علل متعددی دارد و شناخت دقیق آن‌ها باعث انتخاب درمان مناسب‌تر می‌شود. شایع‌ترین علت‌ها عبارت‌اند از:

- نوروپاتی دیابتی

یکی از مهم‌ترین و شایع‌ترین علل ایجاد نوروپاتی، دیابت است. در بیماران دیابتی، قند خون بالا در طول زمان به رگ‌های خونی تغذیه‌کننده‌ی اعصاب آسیب می‌زند و جریان خون عصبی را کاهش می‌دهد. این فرآیند باعث اختلال در متابولیسم سلول‌های عصبی، ایجاد استرس اکسیداتیو و کاهش عملکرد فیبرهای حسی می‌شود. به همین دلیل، نوروپاتی دیابتی اغلب با دردهای سوزشی، کاهش حس در پاها و بی‌حسی همراه است.

این فاکتور سبب می‌شود که درمان این گروه از بیماران نیازمند مداخلات چندجانبه باشد و استفاده از پماد نوروپاتی به‌عنوان روش حمایتی نقش قابل‌توجهی در کاهش علائم ایفا کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه و آشنایی با مکمل‌ها برای کنترل نوروپاتی، مطالعه مقاله " تاثیر مکمل ها در بهبود نوروپاتی دیابتی " تالیف و ترجمه دکتر مهسا یساقی (داروساز) در مجله علمی داروکده، خالی از لطف نیست.
 

- کمبود ویتامین‌ها

در کنار دیابت، کمبودهای تغذیه‌ای به‌ویژه کمبود ویتامین‌های گروه B، از عوامل مهم نوروپاتی هستند. ویتامین‌های B1، B6 و B12 برای تولید میلین، انتقال صحیح پیام عصبی و فعالیت آنزیمی نورون‌ها ضروری‌اند. کمبود این ویتامین‌ها در اثر تغذیه نامناسب، مصرف الکل، مشکلات جذب یا جراحی‌های دستگاه گوارش رخ می‌دهد. عدم وجود مقادیر کافی این ویتامین‌ها باعث تخریب تدریجی غلاف میلین و اختلال در هدایت عصبی می‌شود که با علائمی مانند مورمور شدن، بی‌حسی و ضعف همراه است.

بسیاری از بیماران سالمند و گیاه‌خواران نیز به دلیل دریافت ناکافی این ویتامین‌ها مستعد ابتلا به نوروپاتی هستند.
 

- داروهای شیمی‌درمانی

داروهای شیمی‌درمانی به‌ویژه آن دسته که بر روند تقسیم سلولی اثر می‌گذارند، از مهم‌ترین علل نوروپاتی القاشده توسط داروها محسوب می‌شوند. این داروها علاوه بر سلول‌های سرطانی، می‌توانند به نورون‌های حسی آسیب وارد کنند و باعث اختلال در انتقال پیام عصبی شوند. بیماران معمولاً پس از چند دوره درمان دچار علائمی مانند دردهای سوزشی، حساسیت بیش‌ازحد به لمس، بی‌حسی یا احساس شوک الکتریکی می‌شوند.

از آنجا که امکان قطع یا تغییر بسیاری از داروهای ضدسرطان محدود است، تمرکز درمان بر مدیریت علائم است. در چنین شرایطی، استفاده از پمادهای نوروپاتی که اثر موضعی و سریع دارند، در کاهش درد و افزایش کیفیت زندگی بیماران نقشی اساسی ایفا می‌کند.
 

- بیماری‌های خودایمنی 

بیماری‌های خودایمنی نظیر لوپوس و آرتریت روماتوئید از طریق فعال‌سازی نادرست سیستم ایمنی می‌توانند به غلاف میلین یا حتی خود آکسون‌های عصبی حمله کنند و التهاب عصبی ایجاد نمایند. این فرآیند موجب اختلال در هدایت پیام عصبی و بروز علائمی مانند درد مزمن، مورمور شدن، ضعف عضلانی و کاهش حس می‌شود. در برخی موارد، التهاب طولانی‌مدت می‌تواند منجر به تخریب برگشت‌ناپذیر بافت عصبی شود. تشخیص زودهنگام و کنترل بیماری زمینه‌ای با داروهای تعدیل‌کننده‌ی سیستم ایمنی ضروری است، اما بسیاری از بیماران همچنان دردهای پایداری تجربه می‌کنند. در این شرایط، استفاده از درمان‌های حمایتی مانند پمادهای نوروپاتی می‌تواند با کاهش التهاب موضعی و تعدیل تحریک‌پذیری عصبی، به تسکین علائم کمک کند.

برای آشنایی بیشتر در مورد بیماری آرتریت و مکمل‌های مفید در کنترل علائم آن، مطالعه مقاله " آرتریت و انواع مکمل های موثر بر آن " تالیف و ترجمه دکتر الهه عبدالهی (داروساز) در مجله علمی داروکده، پیشنهاد می‌شود.
 

درمان نوروپاتی چگونه است؟

درمان نوروپاتی به‌طور کلی مبتنی بر سه محور اصلی است: برطرف‌کردن علت زمینه‌ای، مدیریت درد و پیشگیری از پیشرفت بیماری.

نخستین و مهم‌ترین مرحله، شناسایی و درمان علت زمینه‌ای است. برای مثال، در بیماران دیابتی، کنترل دقیق قند خون با رژیم غذایی مناسب نقش اساسی دارد. مطالعات متعدد نشان داده‌اند که اصلاح سبک زندگی و حفظ قند خون در محدوده هدف می‌تواند روند پیشرفت نوروپاتی دیابتی را کند یا متوقف کند.

در موارد ناشی از کمبود ویتامین، مصرف مکمل‌های ب کمپلکس به‌طور منظم موجب بهبود علائم و پیشگیری از آسیب‌های بیشتر می‌شود.

در نوروپاتی‌های ناشی از دارو، پزشک معمولاً دوز دارو را تعدیل کرده یا آن را با گزینه‌های کم‌عارضه‌تر جایگزین می‌کند.

مرحله دوم درمان، مدیریت علائم و کنترل درد است. داروهای خوراکی مانند گاباپنتین، پرگابالین و دولوکستین برای کاهش دردهای عصبی توسط پرشک تجویز شود. این داروها با مهار انتقال پیام درد در دستگاه عصبی مرکزی اثر می‌کنند؛ اما ممکن است عوارض جانبی همچون خواب‌آلودگی، سرگیجه، افزایش وزن یا اختلال شناختی ایجاد کنند. به همین دلیل، در برخی بیماران مصرف طولانی‌مدت آن‌ها دشوار است.

در چنین شرایطی، استفاده از درمان‌های کمکی موضعی مانند پماد نوروپاتی می‌تواند گزینه‌ای ایمن و مفید باشد. این پمادها با اثر مستقیم بر ناحیه درد، بدون ورود گسترده به جریان خون، موجب کاهش درد و التهاب می‌شوند.

مرحله سوم، تمرکز بر بازسازی عصبی، توان‌بخشی و جلوگیری از پیشرفت آسیب است. ورزش منظم، تقویت عضلات، فیزیوتراپی و اصلاح وضعیت بدنی می‌توانند به بهبود جریان خون محیطی و کاهش فشار بر اعصاب کمک کنند. برخی مکمل‌ها مانند آلفالیپوئیک اسید (ALA) نیز در برخی بیماران مفید گزارش شده‌اند.

همچنین مراقبت از پاها به‌ویژه در بیماران دیابتی اهمیت زیادی دارد، زیرا کاهش حس در پاها خطر زخم و عفونت را افزایش می‌دهد. ترکیب درمان‌های دارویی، اصلاح سبک زندگی و استفاده از پمادهای موضعی معمولاً بهترین نتایج را به همراه دارد.
 

چرا از پماد برای نوروپاتی استفاده می‌شود؟

در سال‌های اخیر، درمان موضعی با پمادهای تخصصی به یکی از پرکاربردترین روش‌های کنترل دردهای نوروپاتیک تبدیل شده است. دلیل اصلی این اهمیت، اثر مستقیم و موضعی پمادها بر اعصاب آسیب‌دیده است. برخلاف داروهای خوراکی که باید ابتدا جذب شده و وارد گردش خون شوند و سپس بر سیستم عصبی اثر بگذارند، پمادها بلافاصله در محل درد اعمال می‌شوند و بسیاری از آنها با اثر بر گیرنده‌های درد یا بافت‌های اطراف عصب، تسکین سریع‌تری ایجاد می‌کنند. این نوع درمان کمکی، به‌ویژه برای بیمارانی مناسب است که دردهای محدود و موضعی دارند و نیازی به درمان سیستمیک ندارند.

یکی از مزیت‌های مهم پماد نوروپاتی، کاهش قابل‌توجه عوارض جانبی است. داروهای خوراکی ضد درد عصبی معمولاً عوارضی مانند گیجی، خواب‌آلودگی، تهوع یا تداخل با سایر داروها ایجاد می‌کنند؛ در حالی که پمادهای موضعی به دلیل جذب محدود سیستمیک، چنین عوارضی را به همراه ندارند. به همین دلیل، این روش برای سالمندان، بیماران قلبی، بیماران کبدی یا افرادی که داروهای متعدد مصرف می‌کنند، گزینه‌ای ایمن‌تر است. بسیاری از بیماران در طول روز نیاز دارند ضمن انجام فعالیت‌های معمول، دردشان را کنترل کنند و استفاده از پماد موضعی این امکان را فراهم می‌سازد.

علاوه بر این مزایا، پمادهای نوروپاتی معمولاً حاوی ترکیباتی هستند که بهبود جریان خون، کاهش التهاب و تعدیل انتقال پیام‌های درد را تحریک می‌کنند. برای مثال، کپسایسین ماده‌ای است که با کاهش ماده P، حساسیت عصبی را پایین می‌آورد. منتول با فعال‌سازی گیرنده‌های سرما باعث کاهش تحریک‌پذیری عصبی می‌شود. ترکیبات گیاهی مانند زنجبیل، دارچین یا اکالیپتوس نیز با افزایش خون‌رسانی باعث کاهش درد و التهاب می‌شوند. این تنوع مکانیسم‌ها سبب شده که بسیاری از بیماران بتوانند با انتخاب یک پماد مناسب، بخشی از درد مزمن خود را بدون نیاز به داروهای سنگین کنترل کنند.
 

مهم‌ترین پمادهای نروپاتی و مکانیسم اثر آن‌ها

پماد نوروپاتی نقش مفیدی در کاهش دردهای نوروپاتیک دارند و با اثرات مطلوب بر اعصاب، می‌تواند به تسکین علائم کمک کنند. در ادامه، با مواد موثره موجود در پمادهای مورد استفاده در کنترل درد نوروپاتی آشنا می‌شویم.

- پماد کاپسایسین

کپسایسین، ماده‌ی فعال استخراج‌شده از فلفل تند، یکی از مؤثرترین ترکیبات موضعی برای بهبود دردهای نوروپاتیک است. این ماده با کاهش تدریجی Substance P که یکی از انتقال‌دهنده‌های اصلی پیام درد در فیبرهای عصبی حسی است، موجب کاهش حساسیت نورون‌ها و کاهش ادراک درد می‌شود.

استفاده‌ی مداوم از پماد کاپسایسین باعث بی‌حس‌شدن عملکردی پایانه‌های عصبی می‌گردد، به این معنا که نورون‌ها توانایی انتقال محرک‌های دردناک را از دست می‌دهند یا به آن‌ها کمتر پاسخ می‌دهند.

اثر پماد کاپسایسین بر کنترل درد نوروپاتی معمولاً پس از چند روز تا چند هفته ظاهر می‌شود و بیشتر برای دردهای سوزشی، نوروپاتی دیابتی استفاده می‌شود. ماهیت تدریجی اثر آن باعث می‌شود که برای مدیریت طولانی‌مدت درد گزینه‌ای ارزشمند باشد.
 

- پماد لیدوکائین

پماد لیدوکائین با مکانیسم بی‌حس‌کنندگی موضعی، از طریق مهار کانال‌های سدیمی وابسته به ولتاژ عمل می‌کند و با جلوگیری از ایجاد پتانسیل عمل در نورون‌ها، انتقال پیام درد را متوقف می‌سازد. این فرآورده برای درمان دردهای موضعی و سطوحی مناسب است، زیرا بدون تأثیر سیستمیک، موجب کاهش فوری درد در ناحیه‌ی استعمال می‌شود.

لیدوکائین در کنترل برخی موارد نوروپاتی محیطی، دردهای ناشی از تروماهای سطحی و دردهای حاد یا سوزشی کاربرد گسترده دارد. این پماد معمولاً تحمل‌پذیری خوبی دارد و به دلیل شروع اثر سریع، برای بیمارانی که نیاز به تسکین فوری دارند، گزینه‌ای مناسب محسوب می‌شود.
 

- پمادهای حاوی منتول

پمادهای حاوی منتول با فعال‌سازی گیرنده‌های TRPM8 که مسئول احساس سرما هستند، موجب ایجاد حس خنکی در ناحیه‌ی استعمال و در نتیجه کاهش ادراک درد می‌شوند. این اثر سردکنندگی نه تنها باعث کاهش تحریک‌پذیری پایانه‌های عصبی می‌شود، بلکه از طریق نوعی رقابت حسی باعث می‌شود سیگنال‌های درد کمتری به مغز ارسال گردد.

منتول همچنین به‌طور خفیف موجب اتساع عروق سطحی می‌شود که می‌تواند به بهبود جریان خون موضعی کمک کند. این گروه از پمادها بیشتر برای دردهای خفیف تا متوسط، التهاب‌های سطحی و دردهای عصبی خفیف کاربرد دارند و به دلیل بوی مطبوع و اثر نسبی فوری، در میان بیماران محبوب هستند.
 

- پمادهای گیاهی حاوی زنجبیل، دارچین یا اکالیپتوس

این پمادها با استفاده از خواص ضدالتهابی طبیعی گیاهانی مانند زنجبیل، دارچین و اکالیپتوس، مکانیسم چندگانه‌ای در کاهش دردهای نوروپاتیک دارند.

زنجبیل دارای ترکیباتی است که مسیرهای التهابی را تعدیل می‌کنند؛ دارچین موجب افزایش گردش خون موضعی و کاهش اسپاسم عضلانی می‌شود؛ و اکالیپتوس با اثر آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی خود می‌تواند التهاب اطراف عصب آسیب‌دیده را کاهش دهد.

این ترکیبات گیاهی علاوه بر کاهش التهاب، با تحریک گرمای ملایم در بافت، موجب افزایش خون‌رسانی شده و به ناحیه‌ی آسیب‌دیده اکسیژن و مواد مغذی بیشتری می‌رسانند. پمادهای گیاهی بیشتر برای بیماران با دردهای مزمن عضلانی - عصبی، درد ناشی از فشار یا آسیب و مواردی که نیاز به درمان ملایم‌تر دارند، مناسب‌اند.
 

معرفی بهترین پمادهای نوروپاتی

در بخش‌های پیشین، ضمن آشنایی با علل بروز نوروپاتی، به روش‌های کنترل و درمان آن پرداختیم. در این بخش قصد داریم چند نمونه از بهترین پماد نوروپاتی در تسکین و بهبود علائم نوروپاتی را معرفی کنیم.

- پماد دیموپین

پماد دیموپین، محصولی از شرکت دیموند با ترکیب سه عصاره‌ي گیاهی کپسایسین، منتول و رزماری، به‌عنوان یک گزینه مؤثر در تسکین دردهای نوروپاتیک و عضلانی شناخته می‌شود. کپسایسین با کاهش ماده‌ی P، حساسیت عصبی را کاهش داده و در دردهای سوزشی عملکرد خوبی دارد. رزماری به‌دلیل خواص ضدالتهابی خود به بهبود جریان خون و کاهش التهاب بافتی کمک می‌کند، در حالی‌که منتول با اثر خنک‌کننده و مهار سیگنال‌های درد، تسکین سریع ایجاد می‌کند. این پماد به‌صورت علمی فرموله شده و بدون سوزش پوستی قابل استفاده است. دیموپین علاوه بر دردهای عضلانی، می‌تواند به‌عنوان درمان حمایتی در نوروپاتی دیابتی و آرتروز نیز مفید باشد.
 

- کرم کپکس باریج 

کرم کپکس باریج، محصولی از شرکت باریج اسانس، با ترکیب مؤثر عصاره فلفل قرمز (کپسایسین) و روغن سیاهدانه، یکی از پمادهای کارآمد برای تسکین دردهای نوروپاتیک محسوب می‌شود. کپسایسین با کاهش ماده‌ي انتقال‌دهنده‌ي درد باعث کاهش حساسیت عصبی می‌شود و روغن سیاهدانه با خواص ضدالتهابی خود التهاب اطراف عصب را کم می‌کند. این پماد برای نوروپاتی دیابتی، دردهای عصبی پس از زونا، دردهای عضلانی و حتی درد ناشی از آرتریت کاربرد دارد و به‌عنوان یک گزینه‌ي طبیعی و ایمن، می‌تواند تسکین قابل‌توجهی در بیماران مبتلا به دردهای مزمن ایجاد کند.
 

- اسپری نوروژیک

اسپری نوروژیک محصولی از شرکت گل دارو، به عنوان یکی از بهترین فرآورده‌های موضعی در کاهش دردهای نوروپاتیک شناخته می‌شود، زیرا فرمولاسیون آن بر پایه‌ي منتول استاندارد شده و مجموعه‌ای از گیاهان دارویی با اثرات هم‌افزای ضد درد تهیه شده است. این اسپری با بهره‌گیری از ترکیبات فعالی همچون عصاره گل شمعدانی، لاوندر، روغن اکالیپتوس، اسانس مرکبات، روغن ملالوکا، عصاره هایپریکوم و منتول، مجموعه‌ای از اثرات ضدالتهاب، ضداسپاسم، آرام‌بخش پوست و تعدیل‌کننده‌ي پیام‌های عصبی را فراهم می‌کند.

منتول موجود در اسپری با فعال‌سازی گیرنده‌های سرما، به‌سرعت احساس درد و سوزش را کاهش می‌دهد، در حالی که سایر عصاره‌های گیاهی با افزایش خون‌رسانی موضعی و کاهش التهاب، در تسکین دردهای عصبی به‌ویژه در نوروپاتی دیابتی نقش حمایتی دارند.

این اسپری به دلیل جذب سریع پوستی، برای دردهای ناگهانی و موضعی شامل دردهای ناشی از شکستگی‌ها، آسیب‌های ضربه‌ای و تحریکات عصبی سطحی مناسب است و به‌واسطه‌ي خواص آنتی‌باکتریال و ضدقارچ خود به ترمیم پوست آسیب‌دیده نیز کمک می‌کند. ترکیب هم‌زمان آرام‌بخشی عصبی، اثرات ضد درد گیاهی و ویژگی‌های ضدعفونی‌کننده، اسپری نوروژیک را به گزینه‌ای کارآمد برای افرادی تبدیل کرده است که به دنبال تسکین مؤثر و سریع دردهای نوروپاتی هستند.
 

سخن پایانی

مدیریت و کنترل دردهای نوروپاتی رویکردی چندجانبه دارد. اگرچه آسیب‌های عصبی می‌توانند کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار دهند، اما امروزه با پیشرفت علم داروسازی، پماد برای نوروپاتی همچون پمادهای حاوی کپسایسین، منتول و ترکیبات گیاهی در دسترس هستند که می‌توانند معملا بدون ایجاد عوارض جانبی، تسکین قابل‌توجهی برای بیماران فراهم کنند.

فراموش نکنید که استفاده از بهترین پماد برای نوروپاتی تنها بخشی از مسیر بهبود است؛ کنترل بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت، اصلاح سبک زندگی و مشورت با پزشک و داروساز، ارکان اصلی درمان نوروپاتی محسوب می‌شوند. انتخاب پماد نوروپاتی باید با توجه به نوع درد و حساسیت‌های پوستی فرد صورت گیرد تا بهترین اثربخشی حاصل شود.

برای خرید انواع پمادهای ضددرد طبیعی، از جمله فرآورده‌های حاوی کپسایسین و سایر ترکیبات ضدالتهاب گیاهی، می‌توانید به داروخانه آنلاین داروکده مراجعه نموده و ضمن اطمینان از اصالت کالا، از مشاوره تخصصی تیم علمی ما برای انتخاب بهترین محصول متناسب با نیاز خود بهره‌مند شوید.

تیم علمی داروکده، متشکل از داروسازان و کارشناسان ارشد تغذیه، با تالیف و ترجمه مقالات به‌روز در مجله علمی داروکده و با هدف ارتقای دانش سلامت جامعه، همواره می‌کوشد با معرفی راهکارهای علمی و محصولات تخصصی، شما را در مسیر بهبود و کاهش دردهای مزمن یاری دهد. شما می‌توانید سوالات خود را درباره انتخاب محصول مناسب در بخش نظرات مطرح کنید تا مشاوران ما در کوتاه‌ترین زمان ممکن پاسخگوی شما باشند.

علاوه‌بر این، امکان بهره‌مندی از مشاوره تخصصی و رایگان تلفنی با تیم علمی داروکده جهت انتخاب بهترین مکمل‌های غذایی و محصولات سلامت‌محور، متناسب با وضعیت بالینی و شرایط فردی شما فراهم است.

:References

Kraus GE. 14 Peripheral Neuropathies. Handbook of Medical Aspects of Disability and Rehabilitation for Life Care Planning. 2024 May 21

Khdour MR. Treatment of diabetic peripheral neuropathy: a review. Journal of Pharmacy and Pharmacology. 2020 Jul;72(7):863-72

Pergolizzi Jr JV, Taylor Jr R, LeQuang JA, Raffa RB, NEMA Research Group. The role and mechanism of action of menthol in topical analgesic products. Journal of clinical pharmacy and therapeutics. 2018 Jun;43(3):313-9

Zhang WY, Li Wan Po A. The effectiveness of topically applied capsaicin: a meta-analysis. European journal of clinical pharmacology. 1994 Jul;46(6):517-22

Sultana A, Singla RK, He X, Sun Y, Alam MS, Shen B. Topical capsaicin for the treatment of neuropathic pain. Current Drug Metabolism. 2021 Mar 1;22(3):198-207

Peppin JF, Pappagallo M. Capsaicinoids in the treatment of neuropathic pain: a review. Therapeutic advances in neurological disorders. 2014 Jan;7(1):22-32

Rahbardar MG, Hosseinzadeh H. Therapeutic effects of rosemary (Rosmarinus officinalis L.) and its active constituents on nervous system disorders. Iranian journal of basic medical sciences. 2020 Sep;23(9):1100

Kocot-Kępska M, Zajączkowska R, Mika J, Kopsky DJ, Wordliczek J, Dobrogowski J, Przeklasa-Muszyńska A. Topical treatments and their molecular/cellular mechanisms in patients with peripheral neuropathic pain—narrative review. Pharmaceutics. 2021 Mar 26;13(4):450

Thomas SE, Laycock H. The use of high dose topical capsaicin in the management of peripheral neuropathy: narrative review and local experience. British Journal of Pain. 2020 May;14(2):133-40