گلوکزامین چیست و چه کاربردی دارد؟

گلوکزامین چیست و چه کاربردی دارد؟

در این مقاله از مجله داروکده به بررسی گلوکزامین و کاربرد‌های رایج در مکمل‌ها، می‌پردازیم.

محمدرضا روح‌ الامینی

نویسنده: محمدرضا روح‌ الامینی

تحریریه داروکده

آخرین به روزرسانی:

03 اردیبهشت 1404

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟

Darukade
Darukade
Darukade
Darukade
Darukade
Darukade

03 اردیبهشت 1404

2K

eye icon

گلوکزامین چیست و چه کاربردی دارد؟

گلوکزامین یک ترکیب طبیعی است که در بدن انسان به ‌صورت عمده در غضروف‌ها یافت می‌شود و نقش کلیدی در حفظ سلامت مفاصل و بافت‌های همبند دارد. این ماده معمولاً به‌ عنوان یک مکمل غذایی مصرف می‌شود و به ‌ویژه برای کاهش درد و التهاب در افراد مبتلا به آرتروز به‌ ویژه آرتروز زانو، کاربرد دارد. گلوکز آمین می‌تواند به بهبود عملکرد مفاصل کمک کرده و در تسکین علائم آرتروز مفید باشد.

در سال‌های اخیر، استفاده از مکمل‌های حاوی گلوکزامین به ‌عنوان یک روش طبیعی برای بهبود سلامت مفاصل، کاهش سفتی و جلوگیری از تحلیل رفتن غضروف‌ها مورد توجه قرار گرفته است. مطالعات متعددی نشان داده‌اند که مصرف گلوکزامین می‌تواند در کاهش مصرف داروهای ضدالتهابی و بهبود عملکرد فیزیکی افراد سودمند باشد. این مکمل در بین ورزشکاران، سالمندان و افراد دارای سابقه خانوادگی مشکلات مفصلی، محبوبیت فزاینده‌ای یافته است و به یکی از پرفروش‌ترین مکمل‌های تغذیه‌ای در حوزه سلامت مفاصل تبدیل شده است. در ادامه به بررسی این ماده و کاربرد‌های آن می‌پردازیم.

آنچه در این مقاله خواهید خواند:

  • گلوکزامین چیست؟
  • گلوکزامین برای چیست؟
  • گلوکزامین و کندرویتین: یک ترکیب طلایی
  • گلوکزامین برای دیابتی ها
  • بهترین زمان مصرف قرص گلوکزامین
  • نحوه مصرف قرص گلوکزامین
  • آیا قرص گلوکزامین چاق کننده است؟
  • عوارض قرص گلوکزامین

زمان تقریبی مطالعه: 10 دقیقه

 

گلوکزامین چیست؟

گلوکزامین یک آمینو قند طبیعی است که به طور عمده در غضروف‌ها، مایع سینوویال و بافت‌های همبند بدن انسان یافت می‌شود. این ترکیب به عنوان یکی از اجزای اصلی گلیکوزامینوگلیکان‌ها (GAGs) و پروتئوگلیکان‌ها شناخته می‌شود که در حفظ ساختار و عملکرد غضروف و ماتریکس خارج سلولی نقش دارند. سنتز گلوکزامین در بدن از طریق متابولیسم گلوکز و گلوتامین انجام می‌شود؛ اما این فرایند ممکن است با افزایش سن یا در شرایط پاتولوژیک مانند استئوآرتریت کاهش یابد که می‌تواند به تخریب غضروف و اختلالات مفصلی منجر شود. 

از منظر شیمیایی، گلوکزامین یک مولکول ساده است که از یک واحد گلوکز با یک گروه آمین تشکیل شده و در مسیرهای متابولیکی مانند مسیر هگزوزآمین نقش دارد. این مسیر به تولید مواد ضروری برای حفظ سلامت غضروف کمک می‌کند و گلوکزامین را به یک عنصر مهم در حفظ سلامت بافت‌های همبند تبدیل می‌کند. گلوکزامین معمولاً به‌ صورت سولفات یا هیدروکلراید در محصولات غضروف‌ساز موجود است و مکانیسم اثر آن به تحریک تولید اجزای ساختاری غضروف مانند گلیکوزآمینوگلیکان‌ها مرتبط است که به ترمیم و حفظ انعطاف‌پذیری مفاصل کمک می‌کند. 

مکمل‌های گلوکزامین عمدتاً از پوسته سخت‌پوستان مانند میگو، خرچنگ و لابستر استخراج می‌شوند، هرچند فرم‌های مصنوعی نیز برای افرادی که به این منابع حساسیت دارند، در دسترس است. سه شکل اصلی گلوکزامین شامل گلوکزامین سولفات، گلوکزامین هیدروکلراید و N-استیل گلوکزامین است. گلوکزامین سولفات به دلیل زیست‌فراهمی بالاتر و مطالعات علمی بیشتر، به طور گسترده‌تری مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ترکیب ممکن است به دلیل خواص ضدالتهابی احتمالی و نقش آن در بازسازی غضروف، در بهبود بیماری‌های مفصلی کاربرد داشته باشد.

گلوکزامین برای چیست؟

گلوکزامین به طور عمده برای حمایت از سلامت مفاصل و کاهش علائم استئوآرتریت که یک بیماری دژنراتیو شایع است، مورد استفاده قرار می‌گیرد. استئوآرتریت با تخریب تدریجی غضروف مفصلی مشخص می‌شود و می‌تواند علائمی نظیر درد، سفتی و کاهش دامنه حرکتی ایجاد کند. گلوکزامین ممکن است با تحریک سنتز پروتئوگلیکان‌ها، کلاژن و هیالورونیک اسید، به بازسازی غضروف و حفظ انعطاف‌پذیری مفاصل کمک کند. همچنین، خواص ضدالتهابی احتمالی آن می‌تواند به کاهش التهاب موضعی و کاهش وابستگی به داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی کمک کند. در ادامه کاربرد‌های گلوکزامین را بیشتر مورد بررسی قرار می‌دهیم.
 

- گلوکزامین و التهاب مفاصل

التهاب مفاصل یک مشکل شایع است که در بیماری‌هایی مانند آرتروز یا استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید مشاهده می‌شود. گلوکزامین ممکن است با کاهش التهاب مفصلی به بهبود این شرایط کمک کند. مطالعات نشان داده‌اند که این ترکیب می‌تواند در مهار آنزیم‌های التهابی مانند COX-2 نقش داشته و تولید مولکول‌های التهابی نظیر پروستاگلاندین‌ها را کاهش دهد.

در استئوآرتریت، التهاب اغلب نتیجه فرسایش غضروف و فشار مکانیکی است. گلوکزامین ممکن است با تقویت غضروف و کاهش این فشار، التهاب را تعدیل کند. در آرتریت روماتوئید که التهاب آن منشأ خودایمنی دارد، اثرات گلوکزامین ممکن است محدودتر باشد؛ اما می‌تواند به عنوان مکمل در کنار درمان‌های اصلی به کاهش التهاب خفیف کمک کند. مکانیسم دقیق این اثر هنوز به طور کامل روشن نیست، اما فرضیه‌هایی وجود دارد که گلوکزامین می‌تواند با تنظیم مسیرهای سیگنالینگ التهابی مانند NF-kB تولید سیتوکین‌های التهابی را کاهش دهد.

با این حال، این ویژگی‌ها، گلوکزامین را به گزینه‌ای برای مدیریت بلندمدت التهاب مفاصل تبدیل کرده است، هرچند اثرات آن ممکن است بسته به شدت التهاب و شرایط فردی متفاوت باشد. به عنوان مثال، در التهاب‌های خفیف‌تر، ممکن است از اثربخشی مطلوبی برخوردار باشد، در حالی که در التهاب‌های شدید خودایمنی، نقش آن کم‌رنگ‌تر است.
 

- گلوکزامین برای زانو درد

درد زانو، به ‌ویژه در نتیجه استئوآرتریت، یکی از رایج‌ترین دلایلی است که افراد به مصرف گلوکزامین روی می‌آورند. مطالعات نشان داده‌اند که گلوکزامین سولفات ممکن است به کاهش درد و سفتی مفصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت خفیف تا متوسط کمک کند. این ترکیب می‌تواند با کاهش التهاب، حمایت از بازسازی غضروف و افزایش تولید مایع سینوویال، که به روان‌سازی مفصل کمک می‌کند، عملکرد حرکتی را بهبود بخشد.

برخی مطالعات نشان داده‌اند که مصرف روزانه 1500 میلی‌گرم گلوکزامین سولفات به مدت چند ماه می‌تواند شدت درد را در برخی بیماران کاهش دهد، به‌ ویژه در افرادی که در مراحل اولیه بیماری هستند. با این حال، در موارد پیشرفته استئوآرتریت یا آسیب‌های حاد مانند پارگی منیسک، اثربخشی آن ممکن است محدود باشد و استفاده از آن به تنهایی کافی نباشد. در چنین شرایطی، ترکیب گلوکزامین با سایر مداخلات مانند فیزیوتراپی یا درمان‌های دارویی تحت نظر پزشک، ممکن است نتایج بهتری به همراه داشته باشد.

عوامل متعددی مانند سن، وزن بدن و شدت بیماری می‌توانند بر پاسخ به گلوکزامین تأثیر بگذارند. به عنوان مثال، افراد جوان‌تر با آسیب‌های خفیف‌تر ممکن است پاسخ بهتری نسبت به افراد مسن‌تر با تخریب شدید غضروف نشان دهند. این تنوع در پاسخ‌دهی نیاز به رویکردهای شخصی‌سازی‌شده در استفاده از مکمل‌های گلوکوزامین را برجسته می‌کند.
 

- گلوکزامین برای دیسک کمر

کاربرد گلوکزامین در مدیریت مشکلات دیسک کمر کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است؛ اما برخی فرضیه‌ها به فواید احتمالی آن اشاره دارند. دیسک‌های بین‌مهره‌ای از غضروف فیبری و هسته پالپوس تشکیل شده‌اند و گلوکزامین ممکن است با تقویت ساختار غضروفی و کاهش التهاب در ناحیه ستون فقرات، به کاهش درد کمک کند. مطالعات نشان داده‌اند که ترکیب گلوکزامین با کندرویتین به عنوان یک مکمل غضروف‌ساز برای دیسک کمر، می‌تواند التهاب مرتبط با دژنراسیون دیسک را تعدیل کند، هرچند این نتایج هنوز به تأیید گسترده نیاز دارند.

در بیماران مبتلا به کمردرد ناشی از فتق دیسک یا دژنراسیون، گلوکزامین ممکن است به عنوان بخشی از یک رویکرد چندجانبه شامل فیزیوتراپی، تمرینات تقویتی و در برخی موارد داروهای ضدالتهابی مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، این ترکیب نمی‌تواند جایگزین درمان‌های اصلی مانند جراحی در موارد شدید شود. نقش دقیق گلوکزامین در این زمینه هنوز به طور کامل مشخص نشده و تحقیقات بیشتری برای روشن شدن اثرات آن ضروری است.
 

- گلوکزامین در مقابل داروهای ضدالتهابی

گلوکزامین به‌عنوان یک مکمل غذایی، امروزه به‌عنوان جایگزینی برای داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) در نظر گرفته می‌شود. برخلاف NSAIDs که ممکن است عوارض جانبی مانند مشکلات گوارشی و کلیوی در برخی از افراد ایجاد کنند، گلوکزامین به‌ طور کلی ایمن‌تر است و می‌تواند به بازسازی غضروف کمک کند. اگرچه اثرات آن تدریجی‌تر از داروهای ضدالتهاب هستند و ممکن است برای مشاهده کامل نتایج چند هفته یا حتی چند ماه زمان لازم باشد. گلوکزامین رویکردی بلندمدت‌تر دارد که بیشتر بر ترمیم مفاصل تمرکز دارد، در حالی که NSAIDs عمدتاً به کاهش فوری التهاب، کمک می‌کند.
 

- گلوکزامین برای افزایش قد

استفاده از گلوکزامین برای افزایش قد فاقد شواهد علمی معتبر است. قد انسان عمدتاً تحت تأثیر عوامل ژنتیکی و بسته شدن صفحات رشد استخوانی در پایان دوره بلوغ قرار دارد. گلوکزامین هیچ مکانیسم مستقیمی برای تحریک رشد طولی استخوان‌ها ندارد. با این حال، مصرف گلوکزامین می‌تواند با حفظ سلامت غضروف و مفاصل، به طور غیرمستقیم در جلوگیری از کاهش قد ناشی از فشردگی مهره‌ها یا تغییرات وضعیت بدن در دوران سالمندی مفید باشد. این اثر بیشتر مرتبط با جلوگیری از تغییرات ساختاری ناشی از این دوران است و به افزایش واقعی قد در افراد بالغ منتهی نمی‌شود.
 

- گلوکزامین برای بدنسازی

در حوزه بدنسازی، گلوکزامین به عنوان یک مکمل محافظتی برای مفاصل مورد توجه قرار گرفته است. فعالیت‌های سنگین مانند وزنه‌ ‌برداری می‌توانند فشار قابل‌توجهی بر مفاصل زانو، شانه و کمر وارد کنند و به فرسایش غضروف منجر شوند. گلوکزامین ممکن است با نقش در تقویت غضروف، کاهش التهاب و بهبود بازسازی مفاصل، به جلوگیری از آسیب‌های مزمن کمک کند. دکتر کوشا شهیدی نیز در مقاله‌ای با عنوان "گلوکزامین و نقش آن در بدنسازی" به کاربرد‌های مکمل‌های این ترکیب در این راستا، پرداخته است. 
 

- سایر کاربرد‌های گلوکزامین

علاوه بر کاربرد‌های ذکر شده، گلوکزامین در برخی موارد برای بهبود سلامت پوست، کاهش التهاب در بیماری‌های التهابی روده و تسکین دردهای مزمن مورد بررسی قرار گرفته است. به عنوان مثال، نقش آن در تولید هیالورونیک اسید ممکن است به حفظ رطوبت پوست کمک کند، در حالی که خواص ضدالتهابی آن می‌تواند التهاب مخاط روده را تعدیل کند. با این حال، شواهد علمی در این زمینه‌ها محدود است و نیاز به تحقیقات بیشتری دارد تا کاربردهای گسترده‌تر آن تأیید شود. 

گلوکزامین و کندرویتین: ترکیب طلایی

ترکیب گلوکزامین و کندرویتین به ‌عنوان یک مکمل مشترک در درمان مشکلات مفصلی شناخته شده است و در مطالعات مختلف به اثرات هم‌افزایی این دو ترکیب اشاره شده است. گلوکزامین، که یک آمینوساکارید است، به سنتز و ترمیم غضروف کمک می‌کند و ممکن است در جلوگیری از تخریب آن نقش داشته باشد. در حالی که کندرویتین، یک گلیکوزامینوگلیکان است که به حفظ رطوبت غضروف و بهبود انعطاف‌پذیری آن کمک می‌کند. این ویژگی‌ها می‌توانند به کاهش علائم درد و التهاب مفصلی منجر شوند.

گلوکزامین برای دیابتی‌ ها

یکی از موضوعات مورد بحث درباره گلوکزامین، تأثیر احتمالی آن بر متابولیسم گلوکز در افراد مبتلا به دیابت است. از آنجا که این ترکیب از گلوکز مشتق می‌شود، نگرانی‌هایی درباره افزایش مقاومت به انسولین مطرح شده است. مطالعات نشان داده‌اند که در دوزهای بالا، گلوکزامین ممکن است بر حساسیت انسولین اثر بگذارد؛ اما در دوز 1500 میلی‌گرم روزانه، تأثیر قابل‌توجهی بر سطح قند خون یا HbA1c در بیماران دیابتی نوع دوم مشاهده نشده است.

با این حال به دلیل احتمال تداخل با داروهای کاهنده قند خون مانند متفورمین یا انسولین، توصیه می‌شود بیماران دیابتی پیش از مصرف گلوکزامین با پزشک خود مشورت کنند تا از ایمنی و عدم ایجاد اختلال در کنترل قند خون اطمینان حاصل شود. این احتیاط به‌ویژه در افرادی که دیابت پیشرفته یا نوسانات شدید قند خون دارند، اهمیت بیشتری دارد.

 

بهترین زمان مصرف قرص گلوکزامین

بهترین زمان مصرف مکمل گلوکزامین به نوع فرمولاسیون و اهداف درمانی بستگی دارد؛ اما به طور کلی توصیه می‌شود همراه با غذا مصرف شود تا جذب بهینه‌ای داشته باشد و عوارض گوارشی احتمالی کاهش یابد. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که مصرف شبانه ممکن است به دلیل فعالیت‌های ترمیمی بدن در طول خواب اثرات بهتری داشته باشد؛ اما این موضوع نیازمند تحقیقات بیشتری است. با این حال، انتخاب زمان مصرف بیشتر به توصیه پزشک و سازگاری با برنامه روزانه بستگی دارد.

نحوه مصرف قرص گلوکزامین

نحوه مصرف قرص گلوکزامین معمولاً بر اساس توصیه‌های پزشک و بسته به برند و فرم مصرف آن متفاوت است. به‌ طور معمول، برای بزرگسالان ممکن است دوز رایج مصرف آن به‌ طور یک ‌باره یا تقسیم شده در دو یا سه دوز مختلف در طول روز مصرف شود. این مکمل معمولاً همراه با غذا مصرف می‌شود تا از تحریک معده جلوگیری شود. همچنین، برای افرادی که در معرض مشکلات گوارشی هستند، توصیه می‌شود مکمل‌های حاوی گلوکزامین با آب کافی مصرف شوند.

آیا قرص گلوکزامین چاق کننده است؟

در جواب این سوال باید گفت، شواهد علمی قوی مبنی بر افزایش وزن بر اثر مصرف مکمل‌های حاوی گلوکزامین وجود ندارد. این ترکیب فاقد کالری قابل‌ توجه است و بر متابولیسم چربی‌ها یا کربوهیدرات‌ها تأثیر مستقیم ندارد. افزایش وزن و چاقی به عوامل مختلفی همچون دریافت بیش از حد کالری، سبک زندگی بدون تحرک، و ژنتیک بستگی دارد. مصرف مکمل‌های گلوکزامین در صورتی که همراه با یک رژیم غذایی متعادل و فعالیت بدنی منظم باشد، نمی‌تواند موجب افزایش وزن شود.

عوارض قرص گلوکزامین

قرص گلوکزامین به ‌طور کلی به‌ عنوان یک مکمل ایمن شناخته می‌شود؛ اما ممکن است در برخی افراد سبب بروز عوارض جانبی خفیفی همچون تهوع، سوزش سر دل، اسهال یا یبوست شود. در موارد نادر، افرادی که به سخت‌پوستان حساسیت دارند، ممکن است واکنش‌های آلرژیک را تجربه کنند. همچنین، مطالعات نشان داده‌اند که در دوزهای استاندارد، تأثیر قابل‌توجهی بر قند خون یا فشار خون وجود ندارد.

برای کاهش عوارض گوارشی، توصیه می‌شود که گلوکزامین همراه با غذا مصرف شود. همچنین، افراد با سابقه حساسیت به سخت‌پوستان می‌توانند از فرم‌های مصنوعی گلوکزامین برای کاهش خطر واکنش‌های آلرژیک استفاده کنند. شایان ذکر است، مصرف طولانی‌مدت این مکمل‌های حاوی این ترکیب باید تحت نظارت پزشک صورت گیرد.

علاوه بر موارد ذکر شده، مصرف مکمل‌های حاوی گلوکزامین در افرادی که از داروهای ضد انعقاد خون مانند وارفارین (کومادین) استفاده می‌کنند، به دلیل وجود تداخل، توصیه نمی‌شود. مصرف این ترکیب با داروی وارفارین می‌تواند سبب افزایش خطر خونریزی و کاهش زمان انعقاد خون شود.

 

سخن پایانی

در نهایت، گلوکزامین به‌ عنوان یک مکمل مفید در حمایت از سلامت مفاصل و بهبود عملکرد آنها شناخته می‌شود. این ترکیب به‌ ویژه در افراد مبتلا به استئوآرتریت و در کسانی که به ‌طور مداوم با فشارهای مفصلی مواجه هستند، می‌تواند در کاهش درد و بهبود حرکت مفاصل دارای اثرات مطلوبی باشد. با این حال، همچنان نیاز به تحقیقات بیشتر در زمینه اثرات گلوکزامین در برخی شرایط خاص مانند دیسک کمر و حفظ سلامت پوست وجود دارد. 

در این راستا، داروخانه آنلاین داروکده به‌عنوان اولین و بزرگ‌ترین داروخانه اینترنتی ایران، امکان دسترسی آسان به انواع مکمل‌های حاوی گلوکزامین را فراهم کرده است. افزون بر این، با استفاده از خدمات داروکده، می‌توانید با مشاوره تخصصی تیم مجرب متشکل از داروسازان و کارشناسان ارشد تغذیه، بهترین انتخاب را با توجه به شرایط خود داشته باشید. 

در نهایت، تجربیات شما می‌تواند در این زمینه به دیگران در انتخاب مکمل مناسب کمک کند. اشتراک‌گذاری نظرات و تجربیات شما می‌تواند به دیگران کمک کند تا انتخاب‌های آگاهانه‌تری داشته باشند و فرصتی برای تبادل اطلاعات و ارتقای آگاهی جمعی ایجاد کند. ما از شما دعوت می‌کنیم تا دیدگاه‌ها و تجربیات خود را با ما و سایر کاربران در میان بگذارید.

advertisment1
advertisment1
advertisment2
advertisment1
advertisment2
advertisment3
advertisment4

پرسش و پاسخ

ثبت دیدگاه


پیام به صورت ناشناس ثبت گردد

پیام به صورت خصوصی ثبت گردد

منابع:

مجله داروکده یک مجله اینترنتی است که شما را در امر آشنایی، تهیه و مصرف صحیح محصولات سلامت محور یاری می‌رساند.

Darukade logo

استفاده از مطالب مجله داروکده فقط برای مقاصد غیرتجاری و با ذکر منبع و درج لینک بلامانع است . کلیه حقوق این مجله به وب سایت داروکده تعلق دارد

طراحی و توسعه توسط گروه نرم افزاری داروکده ( 1403 - 1388 )