ریتاتروتاید

چاقی و دیابت نوع ۲ از مهم‌ترین اختلالات متابولیک جهان به ‌شمار می‌روند و با افزایش خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی، کبد چرب، بیماری کلیوی، اختلالات خواب و کاهش کیفیت زندگی همراه هستند. پیچیدگی پاتوفیزیولوژی این بیماری‌ها موجب شده است که درمان‌های مبتنی بر اثرگذاری هم‌زمان بر اشتها، متابولیسم گلوکز و مصرف انرژی، توجه فزاینده‌ای را به خود جلب کنند. در همین راستا، ریتاتروتاید (Retatrutide) به‌عنوان یک پپتید سنتزی و آگونیست سه‌گانه گیرنده‌های پلی‌پپتید انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز (GIP)، پپتید شبه‌گلوکاگون-۱ (GLP-1) و گلوکاگون در حال توسعه بالینی است. این ترکیب با هدف بهره‌گیری هم‌زمان از آثار این سه مسیر هورمونی، برای درمان چاقی، دیابت نوع ۲ و برخی اختلالات متابولیک مرتبط طراحی شده است. شواهد پیش‌بالینی و مطالعات اولیه انسانی، کاهش دریافت غذا، کاهش وزن و بهبود شاخص‌های کنترل قند خون را برای آن مطرح کرده‌اند؛ بااین‌حال، میزان اثربخشی و ایمنی نهایی آن همچنان به نتایج مطالعات گسترده‌تر و ارزیابی نهادهای نظارتی وابسته است.

هدف این مقاله، ارائه یک مرور علمی و مستند بر ریتاتروتاید با تمرکز بر مکانیسم اثر سه‌گانه آن بر گیرنده‌های GIP، GLP-1 و گلوکاگون، ویژگی‌های فارماکولوژیک، یافته‌های مطالعات پیش‌بالینی و کارآزمایی‌های بالینی، میزان کاهش وزن و بهبود شاخص‌های متابولیک، عوارض جانبی و محدودیت‌های شواهد موجود است. همچنین، این مقاله با تأکید بر وضعیت ریتاتروتاید به‌عنوان دارویی در حال توسعه و فاقد تأیید نهایی در زمان انتشار منبع مورد استناد، با هدف ارتقای آگاهی عمومی و حرفه‌ای و پیشگیری از خوددرمانی یا مصرف محصولات فاقد مجوز با نام این ماده که در بازار عرضه می‌شوند، تدوین شده است.
 

آنچه در این مقاله خواهید خواند:

• ریتاتروتاید چیست؟
• دسترسی‌ به ریتاتروتاید
• نحوه عملکرد آمپول لاغری ریتاتروتاید
• نتایج مطالعات بالینی
• ریتاتروتاید برای کبد چرب
• عوارض آمپول ریتاتروتاید
• تداخلات دارویی ریتاتروتاید
• چه کسانی نباید ریتاتروتاید مصرف کنند؟
• ریتاتروتاید ایرانی
• مقایسه ریتاتروتاید با سماگلوتاید و تیرزپاتاید
• آیا پس از قطع داروی ریتاتروتاید وزن برمی‌گردد؟

مدت زمان تقریبی مطالعه: 8 دقیقi
 

ریتاتروتاید چیست؟ 

ریتاتروتاید (Retatrutide) یک مولکول دارویی تزریقی و در حال توسعه است که برای درمان چاقی، اضافه‌وزن و برخی اختلالات متابولیک بررسی می‌شود. این ترکیب توسط شرکت Eli Lilly توسعه یافته و از نظر سازوکار اثر، در گروه آگونیست‌های سه‌گانه گیرنده‌های هورمونی قرار می‌گیرد. ریتاتروتاید به‌طور هم‌زمان گیرنده‌های GLP-1، GIP و گلوکاگون را فعال می‌کند؛ در حالی‌که داروهایی مانند سماگلوتاید عمدتاً بر گیرنده GLP-1 و تیرزپاتاید بر گیرنده‌های GLP-1 و GIP اثر می‌گذارند.

با وجود نتایج امیدوارکننده در مطالعات اولیه، ریتاتروتاید هنوز داروی تأییدشده برای مصرف عمومی نیست. بنابراین، اطلاعات مربوط به اثربخشی، دوز، عوارض و جایگاه درمانی آن باید در چارچوب نتایج کارآزمایی‌های بالینی تفسیر شود، نه به‌عنوان دستور مصرف یا توصیه درمانی.
 

دسترسی‌ به ریتاتروتاید

داروی لاغری ریتاتروتاید در حال حاضر، در مرحله توسعه بالینی قرار دارد و برای فروش عمومی مجوز دریافت نکرده است. نتایج فازهای ابتدایی و میانی، کاهش وزن وابسته به دوز و بهبود شاخص‌هایی مانند HbA1c را نشان داده‌اند؛ بااین‌حال، برای تصمیم‌گیری درباره ایمنی طولانی‌مدت، اثرات قلبی‌عروقی، پیامدهای کلیوی، وضعیت سلامت استخوان و کیفیت کاهش وزن، به داده‌های گسترده‌تر نیاز است.

کارآزمایی‌های فاز سوم این دارو با عنوان TRIUMPH در حال بررسی اثربخشی و ایمنی آن در گروه‌های مختلف هستند. برخی از این مطالعات بر افراد مبتلا به چاقی، برخی بر بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و برخی بر افراد دارای بیماری‌های همراه با چاقی، مانند آرتروز زانو، تمرکز دارند. نتیجه نهایی این مطالعات می‌تواند بر تصمیم سازمان‌های نظارتی درباره تأیید یا عدم تأیید دارو اثر بگذارد.

در حال حاضر، محصولی با نام ریتاتروتاید که خارج از برنامه رسمی پژوهشی عرضه شود، از نظر کیفیت، مقدار ماده مؤثره، استریلیتی، شرایط نگهداری و اصالت قابل اطمینان نیست. خرید یا تزریق چنین فرآورده‌هایی می‌تواند با خطر دریافت ماده ناشناخته یا آلوده همراه باشد.
 

نحوه عملکرد آمپول لاغری ریتاتروتاید

ریتاتروتاید با تقلید هم‌زمان عملکرد سه هورمون یا مسیر هورمونی عمل می‌کند:

• GLP-1
• GIP
• گلوکاگون

ترکیب این سه اثر، از نظر نظری می‌تواند هم دریافت غذا را کاهش دهد و هم مصرف انرژی و اکسیداسیون چربی را افزایش دهد. بااین‌حال، شدت و اهمیت هرکدام از این اثرات در انسان باید بر اساس نتایج کارآزمایی‌ها ارزیابی شود.

گیرنده GLP-1

GLP-1 پس از ورود مواد غذایی به روده ترشح می‌شود. فعال شدن گیرنده آن می‌تواند احساس سیری را افزایش دهد، اشتها را کاهش دهد و تخلیه معده را آهسته‌تر کند. همچنین، GLP-1 ترشح انسولین را در حضور گلوکز افزایش می‌دهد و در تنظیم قند خون نقش دارد.

کاهش سرعت تخلیه معده ممکن است باعث شود فرد پس از مصرف مقدار کمتری غذا احساس سیری کند. همین اثر می‌تواند در کاهش دریافت انرژی روزانه مؤثر باشد. البته کند شدن تخلیه معده در برخی افراد به تهوع، احساس پری یا ناراحتی گوارشی منجر می‌شود.
 

گیرنده GIP

GIP نیز یک هورمون روده‌ای است که ترشح انسولین را به‌صورت وابسته به گلوکز تقویت می‌کند. این ویژگی به آن معناست که اثر آن بر انسولین در شرایط افزایش قند خون اهمیت بیشتری دارد. GIP همچنین در تنظیم متابولیسم چربی و تعامل میان بافت چربی، پانکراس و مغز نقش دارد.

در ریتاتروتاید، فعال‌سازی هم‌زمان GIP و GLP-1 با هدف ایجاد اثر متابولیک گسترده‌تر انجام می‌شود. داده‌های مطالعات اولیه، کاهش HbA1c را در برخی دوزها نشان داده‌اند؛ اما این نتیجه نباید به معنای تأیید ریتاتروتاید برای درمان دیابت نوع ۲ و مقاومت به انسولین تلقی شود.
 

گیرنده گلوکاگون

گلوکاگون هورمونی است که در شرایط کاهش قند خون به افزایش تولید گلوکز کمک می‌کند. فعال‌سازی کنترل‌شده گیرنده گلوکاگون در ریتاتروتاید با هدف افزایش مصرف انرژی، تقویت اکسیداسیون اسیدهای چرب و تغییر متابولیسم چربی انجام شده است.

این بخش از مکانیسم ریتاتروتاید، اصلی‌ترین تفاوت آن با سماگلوتاید و تیرزپاتاید محسوب می‌شود. بااین‌حال، اثر گلوکاگون باید با دقت تنظیم شود؛ زیرا تحریک بیش از حد این مسیر می‌تواند بر قند خون و تحمل متابولیک اثر منفی داشته باشد. به همین دلیل، وجود یک مکانیسم جذاب از نظر زیستی به‌تنهایی برای اثبات برتری بالینی کافی نیست.
 

ویژگی‌های مولکولی

ریتاتروتاید یک آگونیست سه‌گانه با ساختار هلیکال پیوسته است. این مولکول با گیرنده‌های GLP-1 و GIP در ناحیه خارج سلولی آن‌ها تعامل دارد و در مطالعه مورد بررسی، قدرت اثر بیشتری بر گیرنده انسانی GIP گزارش شده است.

در یک مطالعه فاز یک، ۴۷ فرد سالم وارد بررسی شدند و ۴۵ نفر از آن‌ها دارو دریافت کردند. زمان رسیدن غلظت دارو به اوج، حدود ۱۲ تا ۷۲ ساعت گزارش شد و نیمه‌عمر متوسط آن تقریباً ۶ روز بود. نیمه‌عمر نسبتاً طولانی، زمینه استفاده هفتگی را در طراحی مطالعات فراهم کرده است؛ اما برنامه نهایی مصرف، در صورت تأیید دارو، باید توسط سازمان‌های نظارتی و بر اساس اطلاعات کامل فارماکوکینتیک تعیین شود.

وجود نیمه‌عمر طولانی می‌تواند از یک سو به حفظ غلظت پایدار دارو کمک کند و از سوی دیگر، در صورت بروز عارضه، موجب تداوم علائم برای مدت طولانی‌تر شود. این موضوع اهمیت انتخاب دوز، افزایش تدریجی آن و پایش پزشکی را افزایش می‌دهد.
 

نتایج مطالعات بالینی

مطالعات فاز یک

مطالعات فاز یک عمدتاً برای بررسی تحمل‌پذیری، فارماکوکینتیک و عوارض اولیه انجام می‌شوند. در بررسی‌های ریتاتروتاید، اثر دارو بر وزن و برخی شاخص‌های متابولیک نیز مورد توجه قرار گرفت؛ اما حجم نمونه محدود بود و نمی‌توان نتایج آن را به کل بیماران مبتلا به چاقی تعمیم داد.

در این مرحله، عوارض گوارشی و وابستگی شدت عوارض به دوز اهمیت داشتند. چنین یافته‌ای با تجربه داروهای اثرگذار بر مسیرهای اینکرتینی همخوانی دارد.
 

مطالعات فاز دو

در مطالعات فاز دو، کاهش وزن به‌صورت وابسته به دوز گزارش شد. همچنین کاهش HbA1c در هفته ۲۴ گزارش شد. مقدار کاهش HbA1c بسته به دوز و روش افزایش آن، متغیر بود که نشان می‌دهد، ریتاتروتاید از نظر اثر بر قند خون، پتانسیل بررسی در دیابت نوع ۲ را دارد؛ اما تفسیر آن باید با توجه به تفاوت دوزها، جمعیت مطالعه، مدت پیگیری و روش مقایسه انجام شود.

در برخی گزارش‌های منتشرشده از مطالعات فاز دو، کاهش وزن قابل‌توجهی در دوزهای بالاتر مشاهده شده است. بااین‌حال، مقایسه مستقیم با سماگلوتاید یا تیرزپاتاید تنها زمانی معتبر است که داروها در یک مطالعه، با دوزهای معادل و در شرایط یکسان بررسی شوند. مقایسه نتایج مطالعات جداگانه ممکن است به برداشت بیش از حد درباره برتری یک دارو منجر شود.
 

مطالعات فاز سه

مطالعات TRIUMPH برای بررسی دقیق‌تر اثربخشی و ایمنی ریتاتروتاید طراحی شده‌اند. این مطالعات علاوه بر میزان کاهش وزن، پیامدهایی مانند تغییر HbA1c، فشار خون، چربی خون، شاخص‌های التهابی، عملکرد فیزیکی و بیماری‌های همراه با چاقی را ارزیابی می‌کنند.

یکی از محورهای بررسی، افراد مبتلا به چاقی و آرتروز زانو است. کاهش وزن در این گروه ممکن است به کاهش فشار مکانیکی بر مفصل و بهبود عملکرد حرکتی کمک کند؛ بااین‌حال، بهبود درد زانو را نباید صرفاً به اثر مستقیم دارو بر بافت مفصل نسبت داد، زیرا کاهش وزن خود می‌تواند عامل مهمی در این زمینه باشد.

تا زمان تکمیل و انتشار داده‌های کامل فاز سه، نمی‌توان درباره ایمنی بلندمدت یا میزان برتری ریتاتروتاید نسبت به درمان‌های موجود نتیجه قطعی ارائه کرد.
 

ریتاتروتاید برای کبد چرب

کاهش وزن، مخصوصا کاهش بافت چربی احشایی، می‌تواند در بهبود بیماری کبد چرب نقش داشته باشد. فعال‌سازی گیرنده گلوکاگون در ریتاتروتاید نیز از نظر نظری ممکن است اکسیداسیون اسیدهای چرب را افزایش دهد.

در برخی مطالعات، کاهش چربی کبد در افراد دریافت‌کننده ریتاتروتاید گزارش شده است؛ اما کاهش چربی کبد با درمان قطعی التهاب یا فیبروز یکسان نیست. برای ارزیابی اثر واقعی دارو بر پیشرفت بیماری کبدی، باید نتایج تصویربرداری، آنزیم‌های کبدی، شاخص‌های فیبروز و در صورت نیاز نمونه‌برداری، در بازه زمانی کافی بررسی شوند.

درمان کبد چرب همچنان بر کاهش وزن تدریجی، فعالیت بدنی، اصلاح الگوی غذایی، کنترل دیابت و درمان اختلالات چربی خون استوار است.
 

عوارض آمپول ریتاتروتاید

عوارض گوارشی

شایع‌ترین عوارض گزارش‌شده در مطالعات تقریبا همانند سایر عوارض آمپول‌های لاغری، علائم گوارشی و وابسته به دوز بوده‌اند. این عوارض ممکن است در دوره افزایش دوز بیشتر بروز کنند و در بسیاری از موارد شدت خفیف تا متوسط داشته باشند:

• تهوع
• استفراغ
• اسهال
• یبوست
• احساس پری معده
• کاهش اشتها
• سیری زودرس
• درد یا ناراحتی شکمی

شدت علائم در افراد مختلف یکسان نیست. کم‌آبی ناشی از استفراغ یا اسهال می‌تواند برای بیماران مبتلا به بیماری کلیوی، سالمندان یا افرادی که داروهای مدر مصرف می‌کنند، اهمیت بیشتری داشته باشد.
 

تغییرات ضربان قلب

در داروهای اثرگذار بر مسیرهای اینکرتینی، افزایش ضربان قلب در برخی افراد گزارش شده است. در مورد داروی ریتاتروتاید نیز تغییرات ضربان قلب، خصوصا در مراحل ابتدایی یا دوزهای بالاتر، نیازمند توجه است. اهمیت بالینی این تغییرات هنوز باید در مطالعات طولانی‌تر مشخص شود.
 

اختلالات حسی

در گزارش‌های مربوط به مطالعات فاز سه، دیس استزی یا تغییر حس پوستی نیز مطرح شده است. این وضعیت ممکن است به شکل گزگز، سوزش، حساسیت غیرطبیعی پوست یا احساس سوزن‌سوزن شدن بروز کند. علت دقیق آن هنوز مشخص نیست و ممکن است با تغییرات سریع متابولیک یا اثرات محیطی عصبی ارتباط داشته باشد.
 

عوارض صفراوی و پانکراس

کاهش وزن سریع و داروهای مؤثر بر مسیر GLP-1 ممکن است با مشکلات صفراوی، از جمله تشکیل سنگ صفرا، ارتباط داشته باشند. درد مداوم در قسمت فوقانی راست شکم، تب، زردی پوست یا استفراغ مکرر نیازمند ارزیابی فوری است.

پانکراتیت از عوارض مهمی است که در مورد این خانواده دارویی مورد توجه قرار می‌گیرد؛ اما میزان دقیق خطر آن برای ریتاتروتاید هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است. درد شدید و مداوم شکم که ممکن است به پشت انتشار یابد، باید جدی تلقی شود.
 

عوارض تیروئیدی

برای برخی داروهای اثرگذار بر گیرنده GLP-1، هشدار مربوط به تومور سلول C تیروئید مطرح شده است. این هشدار عمدتاً بر اساس داده‌های حیوانی یا ویژگی‌های داروهای تأییدشده این خانواده است و نمی‌توان آن را بدون داده اختصاصی به ریتاتروتاید تعمیم داد.

بااین‌حال، تا زمان مشخص شدن اطلاعات کامل، افراد دارای سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان مدولار تیروئید یا سندرم MEN2 نباید خارج از دستورالعمل رسمی پژوهشی در معرض این دارو قرار گیرند.
 

تداخلات دارویی ریتاتروتاید

اطلاعات قطعی درباره تداخلات داروی retatrutide هنوز کامل نیست. با توجه به اثر احتمالی آن بر تخلیه معده و قند خون، چند موضوع اهمیت دارد:

• مصرف هم‌زمان با انسولین یا داروهای کاهنده قند خون می‌تواند نیازمند پایش دقیق قند باشد.
• کاهش دریافت غذا ممکن است تحمل برخی داروها را تغییر دهد.
• تأخیر در تخلیه معده می‌تواند بر جذب داروهای خوراکی اثر بگذارد.
• ترکیب با فرآورده‌های گیاهی یا مکمل‌های کاهنده اشتها از نظر ایمنی به‌خوبی بررسی نشده است.
• مصرف هم‌زمان با داروهای مشابه، بدون دستور پزشک، قابل توصیه نیست.
• پیش از ورود به هر مطالعه یا مصرف هر فرآورده ناشناخته، باید فهرست داروها، مکمل‌ها و بیماری‌های زمینه‌ای به پزشک اعلام شود.
   

چه کسانی نباید ریتاتروتاید مصرف کنند؟

تا زمانی که اطلاعات رسمی و برچسب دارویی منتشر نشده است، نمی‌توان فهرست نهایی منع مصرف را ارائه کرد. بااین‌حال، افراد زیر به‌طور کلی نیازمند پرهیز یا ارزیابی تخصصی هستند:

• زنان باردار یا افرادی که قصد بارداری دارند
• زنان شیرده، به دلیل نبود داده کافی
• افراد دارای سابقه سرطان مدولار تیروئید یا MEN2
• بیماران مبتلا به پانکراتیت فعال یا سابقه پانکراتیت شدید
• افراد دارای بیماری صفراوی (مانند سنگ کیسه صفرا)
• بیماران مبتلا به بیماری شدید کلیه یا کبد
• افراد دارای اختلالات خوردن یا کاهش وزن ناخواسته
• بیماران قلبی یا مبتلا به آریتمی کنترل‌نشده

این موارد به معنای صدور دستور منع قطعی برای همه بیماران نیست، بلکه نشان‌دهنده ضرورت ارزیابی خطر و نبود شواهد کافی برای مصرف عمومی است.
 

ریتاتروتاید ایرانی

در حال حاضر، ریتاتروتاید ایرانی تأییدشده و قابل استفاده عمومی وجود ندارد. همچنین نباید هر فرآورده تولید داخل را که با عنوان «ریتاتروتاید ایرانی» یا «نسخه ایرانی ریتاتروتاید» تبلیغ می‌شود، معادل یک داروی دارای مجوز دانست.

تولید داروی پپتیدی تزریقی فقط به ساخت ماده اولیه محدود نمی‌شود. کنترل هویت مولکول، خلوص، مقدار ماده مؤثره، استریلیتی، پایداری، بسته‌بندی، شرایط زنجیره سرد و نتایج کارآزمایی بالینی، همگی برای تأیید یک دارو ضروری هستند.

فرآورده‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی، برخی مراکز غیررسمی یا بازارهای اینترنتی با عنوان ریتاتروتاید عرضه می‌شوند، ممکن است یکی از این وضعیت‌ها را داشته باشند:

• ماده پژوهشی فاقد مجوز مصرف انسانی
• محصول تقلبی یا با ترکیب نامشخص
• فرآورده‌ای با برچسب‌گذاری نادرست
• محصولی که شرایط نگهداری مناسب نداشته است
• ترکیبی که مقدار واقعی ماده مؤثره آن مشخص نیست

بنابراین، موضوع فقط ایرانی یا خارجی بودن محصول نیست؛ مسئله اصلی، داشتن مجوز رسمی، تولید در کارخانه معتبر، کنترل کیفی و پشتوانه مطالعات انسانی است.
 

مقایسه ریتاتروتاید با سماگلوتاید و تیرزپاتاید

سماگلوتاید آگونیست گیرنده GLP-1 است و در برخی کشورها برای درمان دیابت نوع ۲ یا مدیریت وزن، با نام‌ها و دوزهای مشخص تأیید شده است. تیرزپاتاید گیرنده‌های GLP-1 و GIP را فعال می‌کند و در برخی کاربردها مجوز درمانی دارد. ریتاتروتاید علاوه بر این دو مسیر، گیرنده گلوکاگون را نیز هدف قرار می‌دهد.

از نظر نظری، افزودن مسیر گلوکاگون می‌تواند مصرف انرژی و اکسیداسیون چربی را افزایش دهد. مطالعات اولیه نیز کاهش وزن قابل‌توجهی را نشان داده‌اند؛ اما این یافته به‌تنهایی به معنای برتری قطعی ریتاتروتاید نیست. میزان کاهش وزن باید در مطالعات مستقیم و با در نظر گرفتن عوارض، حفظ توده عضلانی، کیفیت زندگی و ماندگاری اثر ارزیابی شود.

درمان تأییدشده، حتی اگر از نظر عددی کاهش وزن کمتری ایجاد کند، ممکن است به دلیل شناخت بهتر عوارض، دستور مصرف مشخص و امکان پایش، در شرایط فعلی انتخاب قابل‌اعتماد‌تری باشد.
 

آیا پس از قطع داروی ریتاتروتاید وزن برمی‌گردد؟

چاقی یک بیماری مزمن است و قطع دارو می‌تواند در برخی افراد با بازگشت بخشی از وزن همراه شود. این موضوع درباره داروهای کاهش وزن تأییدشده نیز مطرح است و ریتاتروتاید از این قاعده مستثنا نخواهد بود، مگر اینکه مطالعات آینده نتیجه متفاوتی نشان دهند.

حفظ وزن پس از کاهش وزن به عوامل متعددی وابسته است:

• تداوم الگوی غذایی مناسب
• مصرف کافی پروتئین
• فعالیت بدنی منظم
• خواب کافی
• درمان بیماری‌های همراه
• پایش وزن و دور کمر
• برنامه‌ریزی برای دوره پس از قطع دارو

همچنین کاهش وزن شدید ممکن است با کاهش توده عضلانی همراه شود. بنابراین، ارزیابی ترکیب بدن و تأمین پروتئین و تمرین مقاومتی، در صورت تأیید دارو، باید بخشی از برنامه درمانی باشد.
 

سخن پایانی

ریتاتروتاید یک آگونیست سه‌گانه تحقیقاتی است که گیرنده‌های GLP-1، GIP و گلوکاگون را هدف قرار می‌دهد. مطالعات فاز یک و دو، کاهش وزن وابسته به دوز و بهبود HbA1c را نشان داده‌اند. همچنین، اثر احتمالی آن بر کبد چرب، فشار خون، چربی خون و بیماری‌های همراه با چاقی در حال بررسی است.

با وجود این نتایج، ریتاتروتاید هنوز برای مصرف عمومی تأیید نشده و قیمت رسمی یا فرآورده ایرانی مجاز برای آن وجود ندارد. عوارض گوارشی، تغییرات ضربان قلب، اختلالات حسی و خطرات احتمالی مرتبط با پانکراس و کیسه صفرا، نیازمند بررسی بیشتر هستند.

هر محصولی که در حال حاضر با عنوان آمپول ریتاتروتاید یا ریتاتروتاید ایرانی خارج از مسیر رسمی عرضه می‌شود، نباید بدون بررسی مجوز و اصالت مصرف شود. تا زمان انتشار نتایج کامل فاز سه و دریافت مجوزهای نظارتی، ریتاتروتاید باید یک داروی پژوهشی در نظر گرفته شود، نه گزینه‌ای برای خوددرمانی یا تهیه از بازار غیررسمی.

اگر بر اساس ارزیابی پزشک کاندید دریافت آمپول‌های لاغری هستید، محصول تجویزی را فقط از مراکز معتبر و داروخانه‌های دارای مجوز تهیه کنید. خرید دارو از کانال‌های غیررسمی، صفحات مجازی یا فروشندگان فاقد مجوز می‌تواند با خطر دریافت فرآورده تقلبی، نگهداری نامناسب، اختلال در زنجیره سرد و نبود امکان پیگیری اصالت همراه باشد. در صورت تایید پزشک، می‌توانید برای تهیه حضوری دارو به داروخانه مرکزی جمالزاده مراجعه کنید تا محصول دارای اصالت و عرضه‌شده در چارچوب ضوابط سازمان غذا و دارو را دریافت نمایید. خرید حضوری همچنین فرصت مناسبی برای دریافت مشاوره رایگان دکتر داروساز (مسئول فنی) درباره روش صحیح تزریق، زمان‌بندی دوزها، شرایط نگهداری، تداخلات دارویی و علائم نیازمند مراجعه پزشکی فراهم می‌کند.

داروکده، اولین و بزرگترین داروخانه آنلاین کشور با پایبندی به اطلاع‌رسانی علمی و اصول اخلاق حرفه‌ای، در کنار عرضه محصولات سلامت‌محور و مکمل‌های مجاز، امکان دریافت مشاوره تلفنی رایگان از تیم علمی شامل داروسازان و کارشناسان تغذیه را فراهم کرده است. این مشاوره می‌تواند برای پاسخ به پرسش‌های مرتبط با تداخلات دارویی، انتخاب مکمل مناسب در دوره کاهش وزن، پیشگیری از مصرف هم‌زمان فرآورده‌های نامناسب و شناخت محدودیت‌های مکمل‌ها مفید باشد.

:References

Urva S, Coskun T, Loh MT, Du Y, Thomas MK, Gurbuz S, Haupt A, Benson CT, Hernandez-Illas M, D'Alessio DA, Milicevic Z. LY3437943, a novel triple GIP, GLP-1, and glucagon receptor agonist in people with type 2 diabetes: a phase 1b, multicentre, double-blind, placebo-controlled, randomised, multiple-ascending dose trial. Lancet. 2022 Nov 26;400(10366):1869-1881

Rosenstock J, Frias J, Jastreboff AM, Du Y, Lou J, Gurbuz S, Thomas MK, Hartman ML, Haupt A, Milicevic Z, Coskun T. Retatrutide, a GIP, GLP-1 and glucagon receptor agonist, for people with type 2 diabetes: a randomised, double-blind, placebo and active-controlled, parallel-group, phase 2 trial conducted in the USA. Lancet. 2023 Aug 12;402(10401):529-544

Jastreboff AM, Kaplan LM, Frías JP, Wu Q, Du Y, Gurbuz S, Coskun T, Haupt A, Milicevic Z, Hartman ML; Retatrutide Phase 2 Obesity Trial Investigators. Triple-Hormone-Receptor Agonist Retatrutide for Obesity - A Phase 2 Trial. N Engl J Med. 2023 Aug 10;389(6):514-526

Li W, Zhou Q, Cong Z, Yuan Q, Li W, Zhao F, Xu HE, Zhao LH, Yang D, Wang MW. Structural insights into the triple agonism at GLP-1R, GIPR and GCGR manifested by retatrutide. Cell Discov. 2024 Jul 17;10(1):77

Coskun T, Urva S, Roell WC, Qu H, Loghin C, Moyers JS, O'Farrell LS, Briere DA, Sloop KW, Thomas MK, Pirro V, Wainscott DB, Willard FS, Abernathy M, Morford L, Du Y, Benson C, Gimeno RE, Haupt A, Milicevic Z. LY3437943, a novel triple glucagon, GIP, and GLP-1 receptor agonist for glycemic control and weight loss: From discovery to clinical proof of concept. Cell Metab. 2022 Sep 6;34(9):1234-1247.e9

Bajaj HS, Welch M, Shah P, Luna E, Jaouimaa FZ, Liu B, Liu R, Chen Y, Patel H, Bartee A. Efficacy and safety of retatrutide, a GIP, GLP-1, and glucagon receptor agonist, in people with type 2 diabetes and inadequate glycaemic control with diet and exercise (TRANSCEND-T2D-1): a double-blind, randomised, phase 3 trial. Lancet. 2026 Jun 13;407(10546):2402-2413

Abdrabou Abouelmagd A, Abdelrehim AM, Bashir MN, Abdelsalam F, Marey A, Tanas Y, Abuklish DM, Belal MM. Efficacy and safety of retatrutide, a novel GLP-1, GIP, and glucagon receptor agonist for obesity treatment: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Proc (Bayl Univ Med Cent). 2025 Feb 5;38(3):291-303

Katsi V, Koutsopoulos G, Fragoulis C, Dimitriadis K, Tsioufis K. Retatrutide-A Game Changer in Obesity Pharmacotherapy. Biomolecules. 2025 May 30;15(6):796